Trashcan

Dinner with friends

2007-06-24T15:07:00.000Z

A week ago Foxy and I decided to have a monthly dinner date with Spikey and our boy/girlfriends. Wether they liked it or not! :-)
Last night we went to Spikey and taught him how to make lasagna. We made two kinds. One with and one without tomatoes as my stomach and gallbladder are acting up again. I have to say that Foxy was in charge and we were all running around trying to please her. Yes, we were a part of a very professional kitchen. :D
I had loads of fun preparing dinner, as food is one of many passions of mine. I learned a lot as expected when cooking with other foodafficionados.
After eating way too much lasagna accompanied with a glass of white wine we had Spikey's specialty: tiramisu.

When Foxy and her boyfriend left Spikey, the GF and I watched another episode of Battlestar Galactica. (s02e11) Cliffhanger!!
I really love the series especially Starbuck. :-) And they are highly addictive!! Must see another ep. really soon...

Concert

2007-06-04T14:10:00.000Z

Tonight the GF and I are going the very first concert of Evanescence in Belgium. I've just put on some music to get into the right mood. After listening to Marija Serifovic and nothing but Marija Serifovic for the last weeks, I've become quite capable of singing along with most of her songs (phonetically of course) but that doesn't help me with tonight.
Tonight "dark, gothic, wearing sexy bridal clothes"-Amy is the one I listen to.

The GF just said she can't handle a few hours of that suicide music. She even wants to wear something fushia! Tsk! Like you wear fushia when you're about to kill yourself. Uhu. It's all black tonight and I'm considering to go crazy with eyeliner. That last thing to please the GF of course. Make up makes me itchy.
Anyway I'm figuring out how to smuggle my camera into the "LottoArena", how to keep my GF from committing suicide and how not go completely raccoon-y when I've put on way too much eyeliner.
But it'll be fun. It's been a while since I've been able to listen to Evanescence for more than two songs in a row. (Two songs is the GF's limit, after that she starts yelling she'll jump of the roof. We have seats on the balcony.. Nnnnice ^_^)

Random titbits

2007-05-30T14:55:00.000Z

Ik moet dringend in de mood komen om zondag naar Evanscene te gaan kijken. Marija Serifovic is mij zwaar aan het afleiden. :-S
"Bez tebe" ofte "Zonder Jou" is nnnnnice. En Marija gaat ervoor, ook al is het een lekkere slow en geen dance versie van "Molitva".

Battlestar Galactica is de max! Yep, I AM a geek. Vanavond het tweede deel van de mini-serie gaan bekijken bij Spikey voordat we aan de serie kunnen beginnen. Yay!

Heb de familie de laatste tijd giga-genegeerd. Straks eens de belronde doen en van allen vanalles achter m'n hoofd krijgen. Maar goed, de telefoon werkt in beide richtingen...

Niet dat ik mij wil moeien, maar sommige mensen beginnen zich een beetje op glad ijs te begeven en ik begin mij stillekes af te vragen of er meer aan scheelt dan willen in de belangstelling staan van Jan en Alleman. Hmz.

Electro riedeltjes en verwanten zijn de max. Maar aangezien ik die niet in mijn playlist heb, heb ik mijn "best dance album ever" vanonder het stof gehaald. Laat het geweten zijn dat de jaren '90 dé beginperiode is van de "Regi's". This *is* the Real Thing!!

Uit!

2007-05-20T17:00:00.000Z

Gisteren gaan eten naar de pitta der pitta's in Roeselare met Spikey, F. & erm... Boytoy? ;-) (Damn those nicknames) Lekker gezellig. Daarna een paar cafés gedaan in Roeselare waaronder de Roeséblanc (or whatever). Een café met zo'n opgeblazen naam moet wel voor stuck up people zijn die elke avond genieten van de hun door de ober voorgestelde fles wijn, maar gelukkig zijn niet alle vooroordelen waar. En aangezien Spikey, F. en haar vriend daar menig maal te vinden zijn, zijn De Schattie en ik eens gaan piepen. Veel hout, romantisch licht (zoals F. zei) en zetels. Zetels mensen! Het is van in de dingske (de naam ontglipt me even) van op de vlasmarkt in Kortrijk geleden dat ik mij nog eens op café in een comfortabele zetel heb kunnen vleien. En dan is alles goed voor mij, zelfs de bizarre schilderijen en idioot artistieke kandelaars. Nadat het gezelschap een fles leegmaakte en De Schattie en ik genoten van het plaatselijke water gingen we richting Montana.
Jaren geleden dat ik mij daar nog eens vertoonde. Stel u een plaats voor met een vaag Hawaïaans thema, blacklights, de laatste nieuwe commerciële deuntjes en clichénichten, clichénichten, clichénichten. Nice. Jammer maar helaas, het ding was gesloten. De vijfde verjaardag ofzo en er was een groot feest ergens te lande. Net uit ons bereik. Sad but true. 't Zal voor de volgende keer zijn.
Dan maar naar Het Noorderhuis geweest die hun leuke loungebar in de locale hoerentent veranderd hebben. En dan bedoel ik van dat rood velours over de banken en stoelen, dezelfde stof voor de gordijnen en die lampen van de rommelmarkt waarvan je je altijd afvraagt wie die dingen in godsnaam koopt. Een échte verschrikking voor het oog. En voor het gevoel ook. Ik haat het om die stof aan te raken. Gives me the hibbiejibbies. Yuk! Gelukkig was het gezelschap alles behalve ongenaakbaar en heb ik mij rotgeamuseerd met theorieën over Lady Di's dood. (She's still alive people!!)

Juwelierswinkelassisten zijn luieriken.

2007-05-19T16:50:00.000Z

Sinds één van mijn baby's liefdevol mijn uurwerkbandje aan fritt'n scheurde was ik dringend toe aan een bezoekje aan een classy juwelierszaak. De Schattie meegenomen zodat zij mijn met diamanten ingelegde zilveren bandje kon betalen. Voor ons in de rij een ventje van een jaar of twee met oma & mama aan de hand die doodleuk staan te browsen bij kettinkjes van +10 000 euro. Niceness... Vooral als één van de criteria die oma hanteert is: "thgoh dedie lik nie, 't is te vele een keet'n". Madam als je een keet'n koopt lijkt het meestal wel op een keet'n maar goed...
Laat het geweten zijn dat er twee assisten aanwezig waren en dat één daarvan nogal verveeld stond rond te kijken en niets maar dan ook helemaal nada had bij te dragen aan het gesprek.
Maar goed een mens staat al eens in de rij van een juwelierszaak terwijl er meestal nog geen kat, laat staan een vlo van op een kat, aanwezig zijn in één van die overpriced prullariawinkeltjes maar goed. Terwijl ik sta te wachten begint mijn goesting in fonkelende diamanten en bling bling serieus te dalen en ik beslis om het eerste het beste lederen dingske te kiezen. That'll teach them!!
Dus sta ik daar maar wat te draaien tot het mijn beurt is. Als oma voor mij eindelijk haar keet'n gekozen heeft en haar dochter en kleinzoon met veel te dure kleertjes uit de winkel zijn, staat er een stoffige meneer met ongeïnteresseerde blik mij te woord. "Kan ik U helpen", lispelt hij terwijl hij met z'n ogen eens over m'n kleren gaat. Viezerik! Wat is het toch met mensen en mijn kleren? Kleed ik mij nu zo erg als de eerste de beste dakloze of oe zit et eigentlik? Maar ja, ik toon mijn verfromfraaid bandje en maak mijn wens om een nieuw aan te schaffen over. "Mag dat eentje van Kipling zijn? " Aangezien mijn horloge één van dat merk is... wat denk je doofus? Maar hey, ik kies eentje die net dat tikkeltje minder TOTAAL NIET bij mijn klokje past en dan is het alweder wachten geblazen. Een mens zou denken dat het geen kwartier duurt om een bandje aan een horloge te hangen maar een mens is al eens eerder mis geweest. Leuk om weten is dat in dat kwartier De Schattie en ik nauwlettend in de gaten werden gehouden door een verrimpelde zonnebank40plusser met een zwarte snor. Alsof die opgesmukte glansjes mij ook maar één seconde interesseren. Phoeh!
25 minuten later staan De Schattie en ik weer buiten. Laat ons hopen dat mijn baby's de volgende keer iets zachtaardiger omspringen met mijn uurwerk want ik kan zoiets niet meer aan in de volgende zes maanden. Jaja.

Sing along

2007-05-17T11:03:00.000Z

Ik vrees dat sommige mensen mij nogal een rare vinden als ze mij de bocht om zien scheuren met mijn bolide. Aangezien er in m'n auto de laatste tijd een wel heel érg plaatselijk hoge luchtdrukgebied aan het werk is rij ik nu al een tijdje met mijn ruit op een kiertje. Dat in combinatie met een autoradio zo luid als de boxen kunnen verdragen is altijd wel geestig. En neen ik draai geen hippe technodreuntjes of de laatste nieuwe jumpsong, maar vollen bak Eurosong. Vloeiend Sloveens, Servisch en één of andere vorm van Engels komt heel erg vals uit m'n keelgat in combinatie met heel veel handgebaren en hoofdbewegingen. Menig camionchauffeur flikkerde al met z'n lichten en aan de lichten krijg ik alleen maar meewarrige blikken.
Maar weet je wat het leukste is? Als De Schattie met mij in de auto zit ze doodleuk meedoet. Yep, a match made in heaven! :D

One is obsessed...

2007-05-14T14:51:00.000Z

I'm wide awake
An empty bed drives my dreams away
Life melts like ice
Disappears in the twinkling of an eye

I'm losing my mind,
Pushing reality out of sight
Our lips are touching softly
You're the one I believe blindly
I walk around like crazy
Falling in love frightens me
Days are like wounds
Countless and hard to get through

Prayer...
It burns my sore lips like a fire
Prayer...
Thy name is something I admire
Heaven knows just as well as I do
So many times I have cried over you
Heaven knows just as well as I do
I pray and live only for you

I can't lie to God
as I kneel down and pray
You're the love of my life
That's the only thing I can say

ESC - Marija Serifovic

2007-05-14T13:54:00.000Z

Hier geen gezaag over het Balkanblok of buurlandgedoe. Het beste lied heeft gewonnen en alleen 5 landen van de 42 hadden totaal geen smaak. :) (U.K., Andorra, Turkey, Lithuania & Estonia)

Marija heeft een mooie stem en het is een goed geschreven meeslepende ballade. De simpele én heel lesbische act was een lekker pluspunt. Oh, en de megageile zangeres maakte het pakket compleet. :D

YUM!!!

Verder maak ik er (voorlopig) geen woorden aan vuil. Behalve misschien nog dit:
Stoere Marija:

"Jumping is not a crime"

2007-03-26T15:41:00.000Z

De laatste tijd als De Schattie en ik naar een fuif gaan is er altijd wel één moment waarop we radeloos staren naar fervente jumpers. U weet wel: de hele fuif spelen ze van muurbloempje tot er een reeks beats gedraaid wordt waarop je onmogelijk nog gracieus kunt bewegen. Vroeger was dat het moment waarop Baloo en ik ons volledig belachelijk maakten door te "hakken". Meestal in combinatie met "De Dansschool" van In De Gloria waar twee mannen op zoek zijn naar de beat. Hierdoor zakken onze respectievelijke Lieven gigantisch door de grond van schaamte, maar het is altijd wel lachen geblazen.

Maar goed. Vorige zaterdag was ik op een trouwfeest en was er weer van dat beatgedoe en toen stond ik daar maar wat onnozel te hakken en de beat te zoeken en al, as you do, en plots voelde ik mij voorbijgestreefd. Het wordt tijd dat ik leer jumpen. Eens ik het goed kan moet het makkelijker zijn om er een belachelijke versie van te maken. :D Met de kans om er uit te zien als Borat die aan het jumpen is hoop ik op de volgende fuif mijn eerste jump-pasjes te springen.

Oh, en Duvelman zie dit als een uitnodiging van menig oefenavonden voor onze duojump. :-)

The package (Wout)

2007-03-13T16:49:00.000Z

Beste Wout,

Het pakket is veilig van eigenaar verwisseld.
Verder wist mijn grootmoeder te vertellen dat je een aardige dame als gezelschap hebt en je beschikt over heel mooi haar. *gniffel*
Heel erg hard bedankt!

Vriendelijke groeten,
Weetniet

Vrije dag

2007-03-13T16:19:00.000Z

Het lijkt wel al lente als ik door het park wandel samen met mijn grootvader en de hond aan onze zijde.
Buitenlandse dames praten veel te luid in een exotisch Frans terwijl ze hun baby wiegen, pubers giechelen en gieberen dat het geen naam heeft, oude mensen houden elkaar staande en praten over hun nieuwe ziektes en kleine kwaaltjes. En dat allemaal onder een stralende zon met fluitende vogels en zoemende bijen als getuige. Een mens zou er bijna lyrisch van worden.

Nadat ik racistische praat van mijn pépé uit mijn oren blok en hij bedachtzaam opmerkt dat ik helemaal niet aan het luisteren ben, kuieren we langs de paden in één van die zalige stiltes waarin je wereld hoort groeien en bloeien.
We blijven even staan kijken naar een visser die een lijntje uitgooit en keren even terug in de tijd. Mijn grootvader vertelt dat hij me in dit eigenste park heeft leren fietsen en dat ik er redelijk vlug mee weg was. We praten over vakanties in de Ardennen en hoe ik daar als een echte tomboy met de lokale jeugd ravotte aan de Semois. Ik vraag me soms af hoeveel van mijn verleden, mijn vergeten herinneringen of simpelweg dingen waarvan ik nooit iets geweten heb opgeslagen zijn in het zijne.
En ik bedenk dat het wel leuk is om zo in elkaars hoofd verder te leven. Hij heeft mijn verleden en ik onthou een deel van zijn heden. Mijn lieve ouwe rimpelopa die nog op daken klimt en elke week in de gym 100+ kg gaat heffen begint stilaan recente dingen te vergeten.

Op de terugweg passeren we dames met hoofddoeken en fietsen er drie verschillende culturen voorbij. Pépé houdt wijselijk zijn mond en vertelt me meer over de Canadese gansen die hier hoogstwaarschijnlijk zullen over-lente-nen, de meerkoeten en het alledaagse parkse leven.

Zo zou ik elke vrije dag willen doorbrengen.

Boeken om van te houden (1)

2007-03-11T13:19:00.000Z

De laatste week heb ik me ondergedompeld in de wereld van Adrian Mayfield gecreëerd door Floortje Zwigtman.
Ik leefde naast Oscar Wilde en leerde de liefde van mijn leven kennen nadat ik enkele maanden mijn lichaam verkocht had voor twee pond.
"Schijnbewegingen" is een boek vol Kunstzinnige woorden aaneengeregen door de Poëzie. Je verliest jezelf in de personages en waant je in het Londen van 1894. Je zwerft door straten gevuld met aardappelschillen, vieze geuren en louche personen. Je geniet van theathervoorstellingen vanuit het schellinkje en even lijkt het alsof Oscar Wilde bij jou aan tafel zit.
Adrian Mayfield, het hoofdpersonage, ontdekt het Leven, de Kunst en Zichzelf.

Nadat hij ontslagen wordt als hulpje in een kledingszaak zoekt hij Augustus Trops op, een kleurrijk heerschap die hij ontmoette bij het aanmeten van een groen maatpak en die hem daarbij een uiterst oneervol voorstel deed. Maar met geen penny op zak is Adie vlugger geneigd zijn ware Ik te erkennen. Al vlug maakt hij kennis met "De Purperen Hofhouding", een cirkel van vrienden rond Oscar Wilde, en voelt hij er zich al gauw thuis. Via een omweg (een bestaan als luxehoer en een te verwaarlozen crush op Bosie, de boytoy van Oscar) ontdekt Adrian de Ware Liefde en vindt hij een goeie vriend in Trops. Met die ontdekking eindigt het eerste boek van De Groen Bloem trilogie.

"Tegenspel", begint in een verliefde roes maar die verandert al gauw in het door Adie vaak omschreven "o...Hell" gevoel. Als lezer kan je enkel toekijken terwijl elk personage zich in Het Onheil en Ontkenning stort. Na de Romantiek volgt het Verval.
Het tweede boek concentreert zich op de rechtzaak tussen Oscar Wilde en de markies van Queensberry. Die laatste de vader van Bosie en hij is het meer dan beu dat meneer Wilde zijn zoon corrumpeert met sodomie.
Ons hoofdpersonage ontdekt dat de Liefde niet altijd even roze is en zijn lief al helemaal niet. Vincent heeft de grootste moeite met

*spoiler!!!*

zijn aardse verlangens en categoriseert die al gauw onder de noemer Zonde en weigert Adrian nog te zien. Met leugens en halve waarheden worstelt Adie zich terug in het leven van Vince en stemt hij zelfs toe om een dokter te zien om te genezen van zijn deviante afwijkingen. Net als de twee lovers zich lijken te herenigen slaat het Noodlot (en Adies verleden) toe waardoor elke band tussen Vincent en Adrian uitgesloten is. Gebroken en met een wraakgevoel gericht op de verkeerde persoon sluit het tweede deel af.

"Schijnbewegingen" won in 2006 de Gouden Uil en de Gouden Zoen en "Tegenspel" is met dezelfde passie en kunde geschreven. Het spreekt vanzelf dat ik gigantisch uitkijk naar het derde deel van deze spannende historische trilogie.

(8) Vox Musica, Vox musica (8)

2007-03-04T16:49:00.000Z

Gisteren naar een optreden geweest van Vox Musica, het koor waarbij Bavada en Kip zingen. Samen met Baloo, Umlaut en Spikey genoten we van klassieke stukken zoals Andrew Lloyd Weber: a concert celabration en "Vois sur ton chemin", mijn persoonlijke favoriet. En hippe songs zoals daar zijn "Man on the Moon" & "Calafornia dreamin' ". Na negentien liedjes was het tijd voor een encore. Wij, de diehard fanbase, hoopten natuurlijk op de klassieker: "wij zingen bij Vox Musica", maar helaas moesten we het doen met de Vox-versie van "Bohemian Rhapsody". Ik geef toe: een te smaken versie, maar om het nu een klassieker én een publieksfavoriet te noemen... ;-) :-)
Maar goed, die lelijke misser werd ruimschoots goedgemaakt toen Bavada enkele koorleden wist samen te brengen om hun wereldhit te zingen voor ons selecte groepje. Vooral de interim dirigent wist onze heren te bekoren... Het doet wat met een mens zo'n privé concert.
Verder kan ik enkel zeggen dat ik zwaar teleurgesteld was in de bassen: ik miste hier en daar hun zware "pom pom pom". Tekst is soms zo overschat eh. :-)
Oh, en het was een leuk concert, maar als ik heel erg eerlijk ben dan vond ik het twee jaar geleden dat ietsje beter, maar dat zal wel aan de sketches gelegen hebben. *zucht* Italië... Muhahaha!

Helaas vond ik nog geen enkele piraatversie van een Vox lied op youTube, enkel wat spanking onder de leden :-) U zal met z'n allen de CD moeten kopen vrees ik. :-)

Idool 2007 - een muziekprogramma?

2007-02-27T15:42:00.000Z

Vanavond Idool. Degene die kan zingen als Tarja, de dame van Nightwish mag winnen. (Ja, ik ga er gigantisch in op, maar deze plaat staat hier dan ook de laatste tijd op repeat) Ok, gelijk Amy van Evanscene of Sharon van Within Temptation is ook goed. ;-) Helaas bestaat de desbetreffende dame (of heer) alleen nog maar in mijn gedachten.
Voorlopig nog niet veel goeds gehoord of gezien. Alleen plaatsvervangende schaamte gevoeld en dan niet voor de kandidaten maar dan vooral voor de gebroeders Wouters die zich meer dan super aanstellen. Men zou bijna -bijna- willen dat de VTM Ryan Seacrest in dienst neemt. De Schattie en Spikey kijken vooral om te lachen met de belabberde pogingen van Vlaanderens beste, ik moet eerlijk toegeven dat ik graag naar muziekprogramma's kijk. Deze voorrondes zijn voor mij iets waar ik mij moet doorworstelen en hebben allesbehalve met muziek te maken. Maar ik geniet wel van het commentaar van De Schattie en Spikey.
Vanavond zal ik helaas maar later kunnen inpikken, want ik moet me eerst door een veel te lange vergadering ploeteren. Bah!

Oh, en een leuke bonus:
within temptation - our farewell unplugged

Ik vergeef haar graag die ene valse noot. :-)

Moeziek maestro

2007-02-22T14:11:00.000Z

Omdat Duvelman me vandaag aangenaam verraste met de unplugged versie van freak on a leash performed by Korn & Amy Lee kreeg ik plots zin om eens wat liedjes te posten waar De Schattie zelfmoordneigingen van krijgt en ik giga kippenvel.
Wout en ik moeten dringend eens wat concertjes doen... :)

Angels - Within Temptation

Ravenheart - Xandria

Heel moeilijk om een liedje van Nightwish te kiezen. "Nemo", "wish I had an angel", "over the hills and far away" (die lekkerrrre gitaren en leuke keybordtoontjes!), Moondance ... Dus kies ik eens voor iets helemaal anders. De gothic versie van Phantom of the Opera door Nightwish. Gigantisch goed!!
Phantom of the opera - Nightwish

Panic in the disco... kitchen

2007-02-22T13:53:00.000Z

De kok op het werk is ziek en er is mij gevraagd om in te vallen. Nu moet je weten dat ik helemaal niet hou van koken terwijl er mensen op mijn handen kijken. En aangezien ik niks weet staan in de keuken op het werk én geen snars van de apparatuur begrijp zouden er heel wat keren mensjes mijn "personal space" binnendringen. Al dan niet op mijn vraag.
Vandaag op het menu vol-au-vent voor de peuters en broccoli met kip voor de baby's. Heb ik al gezegd dat ik nog nooit in mijn leven vol-au-vent klaargemaakt heb? Oh, en dat ik gekend ben om zoiets simpel als "witte saus" giga te verkloten?
Maar goed, de kindertjens hebben flink gegeten en er is niks ontploft. (Er is ooit eens een pot onploft in de keuken op het werk...) Wahey!

Morgen: appelmoes met worst. Makkie toch?!

Oh, en heel binnenkort die boekjes en auteurs die ik beloofd heb. Maar momenteel heb ik het heel erg druk met... lezen.

Be still my heart

2007-02-12T18:07:00.000Z

Naast de gigantische crush op de überhotte cassière van de'n Delhaize is er ook de misschien wel nog grotere fascinatie met de meest sexy telefoonstem die ik al ooit van m'n leven gehoord heb. De Schattie vond dat ik overdreef met mijn *sigh* factor tot ze de dame zelf eens aan de telefoon kreeg. Gevolg: als ze belt voel ik me weer m'n verliefde 15-jarige zelf en als De Schattie ze aan de telefoon heeft, vind ik dat mijn liefje verdacht veel glimlacht. En het is niet dat ze onze bestellingen van de Pabo telefonisch bevestigt, de Mevrouw zorgt ervoor dat ik omringd ben door griep, loopneuzen en thermometers.

Anyway, vandaag pastte ik op haar kindertjens (ja, ze is getrouwd en heeft een nest kinders) en deze avond belde ze mij op om te vragen of ik de rest van de week beschikbaar was. Jammer maar helaas: ik moet werken. En toen zei ze (en ik citeer!!):

"Ik wil jou voor mij..."

Ik geloof dat ik nog nooit zo onprofessioneel gegiecheld heb aan de telefoon. En gebloosd. Maar goed. Het beste was dat ze zei dat ze mij voor mij alleen wilde, *insert giechel van mij*, en het daarna nog eens herhaalde met de befaamde Occie "...". Aaaaargh, hoe kan ze nu van mij verwachten dat ik mij morgen koel gedraag? Ok, de aanwezigheid van haar vent might cool me down. Might. :-)

Boeken

2007-02-10T19:07:00.000Z

Lilith had het over haar moeilijke verhouding met boeken en ik voelde meteen de drang om ook eens een stukje te schrijven over mijn persoonlijke geschiedenis der boeken.

Ik heb altijd al van lezen gehouden. Toen ik in het vierde leerjaar zat, bereikten mijn beste vriendin, twee andere klasgenoten en ik niveau 9 en konden we eindelijk boekjes lezen op ons eigen tempo. Ok, de vragenlijst achterna was minder, maar anyway... Daarvoor waren we verplicht om in groep luidop voor te lezen aan elkaar. Verschrikkelijk, want ik wilde gewoon het einde weten in plaats van voort te sukkelen op een ander z'n tempo. (Ik was niet zo een lieve pre-puber.)
Tegen de tijd dat ik in het zesde leerjaar zat las ik elke dag een boek en ging ik minstens drie keer in de week naar de bib. De lokale bib, waarvan ik al gauw elk jeugdboek minstens één keer gelezen had. Mijn beste vriendin en ik bespraken ze met elkaar, raadden elkaar nieuwe titels aan en waren heel erg coole nerds. :-) Als er nieuwe boeken binnenkwamen, legde de bibliothecaris ze apart voor ons en lazen we ze, ook al waren we niet altijd mega enthousiast over de achterflap.
Ik las alles dat ook maar enigzins leesbaar was en als ik een boek goed vond dan las ik alle boeken van die auteur én als het een serie betrof dan rustte ik niet totdat ik alle boeken van de hele reeks gelezen had.

Tijdens het eerste en tweede middelbaar werd mijn passie voor boeken vervangen door schrijven. Diezelfde beste vriendin en ik schreven elkaar elke dag minstens één brief (ja, ook al zagen we elkaar elke dag voor, op en na school) en op mijn twaalfde schreef ik mijn eerste gedicht op aansturen van een toffe lerares Nederlands. Het ging over mijn verschrikkelijke lerares Latijn die de orde handhaafde tijdens de les met een fluitje. Het werd gepubliceerd in de schoolkrant en ik was apetrots.

In mijn vorige school werd enkel de eerste graad gegeven dus ik veranderde van school én van studierichting. Mijn beste vriendin, werd een gewone vriendin en is nu een vage kennis. Lezen en schrijven werden na het neerpennen van hier en daar een "donker" tienergevoel vervangen door op café gaan en wekelijkse feesten bij vrienden waarvan de ouders niet thuis waren. Those were the days of sex, drugs ~~and rock'n roll~~ ^_^

Eens negentien kwam het verstand weder alsook mijn liefde voor boeken. Niet dat ik elke dag een boek las, maar eens ik een boek vasthad kon ik het maar moeilijk loslaten.

Nu hebben De Schattie en ik samen twee boekenkasten vol en spendeer ik liever mijn geld aan boeken dan aan kleren. (Iets dat mijn collega's totaal niet snappen, maar goed...)

Genoeg gerateld voor vandaag. Binnenkort zal ik eens mijn favorieten op hemelen.

Een rare flurk

2007-01-31T13:18:00.000Z

Persoonlijk ben ik ook niet zo aan stokjes maar omdat de heer Bavada een uitzondering maakt kan ik natuurlijk niet achter blijven... :-)
Vijf dingen die van mij een rare flurk maken. Vijf maar?

Onbeweeglijke tenen

Ik kan mijn tenen niet bewegen. Echt. Ik kan mijn hersenen zoveel commado's laten doorsturen als ik wil, er is geen beweging in te krijgen. Als ik écht heel erg hard mijn best doe, kan ik mijn tenen een zielig klein beetje de lucht in doen gaan. Alle tien samen natuurlijk. En met mijn zeer immobiele tenen komt een verschrikkelijke afkeer van beweeglijke tenen. Er bestaat niks viezer dan tenen die wiebelen, dingen van de grond rapen, dansen or whatever. Tenen in beweging zijn VIES! Als ik naar de tv aan het kijken ben en er komen tenen in beeld, dan zit ik al klaar met een kussen om mijn ogen te bedekken mocht er enige beweging te bespeuren vallen.

Wiebelhoofd

Naar het schijnt heb ik een wiebelhoofd. Een hoofd dat spontaan begint rondedansjes te maken als het de tune van bepaalde sitcoms hoort. Of als het leuke muziekjes hoort in de auto, aan de pc, in bed, op het werk, ... Mijn wiebelhoofd wordt soms vergezeld van de zogenaamde puppethanden. U weet wel: de handen zo houden alsof het lijkt dat je een puppet vast hebt maar eigenlijk is je hand de pop. Die puppethanden beginnen dan te dansen en/of te praten/zingen. Allemaal heel bizar, maar heel erg grappig volgens De Schattie

Baby crazy

Mocht ik hetero zijn dan had ik nu al twee koters rondlopen.

Je-staat-te-kijken-op-mijn-handen-fobie

Ik kan er niet tegen als mensen op mijn handen staan te kijken. Tijdens één van de sollicitatiegesprekken van het kinderdagverblijf waar ik nu werk, heb ik eens een aantal uurtjes meegedraaid in de leefgroepen. Toen ik bij de baby's stond, mocht ik een pamper verversen. Maar omdat er iemand stond op te kijken dreigde dat dus faliekant af te lopen. Ik heb de desbetreffende persoon gevraagd om eventjes weg te gaan, want ze maakte mij zo nerveus dat ik niet eens meer een pamper kon aandoen. Toen ze weg was, was ie in een halve minuut aan.

Als er vrienden komen eten, dan mogen ze van mij niet in de keuken komen. Mochten ze kijken hoe ik aan het koken ben, mislukt het zeker omdat ik zo zenuwachtig zou zijn. Als het een gerecht is dat ik al minstens tien keer klaargemaakt heb én de vrienden minstens al drie keer komen eten zijn, dan zou ik ze eventueel in de keuken laten. Ik geloof dat tot nu toe enkel Duvelman al in de keuken geweest is terwijl ik aan het kokerellen was.

Allergieën

Ik ben aan gigantisch veel dingen allergisch: aan stof, pollen, bloemen, gras, bep. wasmiddelen, bep. parfums & luchtverfrissers, ... en aan poezen. En dat terwijl ik er drie in huis lopen heb. Het "leuke" aan mijn allergieën zijn wel dat ze binnen de perken blijven. Ik kan bij katten zitten zonder constant te niezen of rode, jeukende ogen te hebben. Dat heb ik alleen als er veel kattenhaar aanwezig is en mijn neus zich binnen vijf cm van een kat bevindt. En ik merk ook wel dat hoe langer ik de poezen heb, hoe meer ik ze kan verdragen allergie-gewijs. Gah, die leuke tolerantie toch.

Vijf weetjes van mezelf. Ben ik nu een rare flurk of niet? Oh, en ik vergat het bijna: ik gooi dit stokje graag naar De Schattie (zodat de wereld ook eens weet met wat voor een rare flurk ik samenleef ^_^) en Wout.

Liefde is...

2007-01-29T16:46:00.000Z

gigantisch luid (en vals) meezingen met alle liedjes uit de Buffy musical "Once more with feeling" terwijl je lief zegt: "Je bent zo schattig als je de verschillende stemmetjes doet."

En mijn favoriet: "I'm under your spell" *sigh*
(8)The moon to the tide. I can feel you inside(8)

Queeste

2007-01-27T11:12:00.000Z

Sinds het begin van de winter zijn De Schattie en ik al op zoek naar vanalles: een jas voor elk van ons, truien voor De Schattie en schoenen voor mij. Aangezien mijn madam niet zo een moeilijk geval is, hadden we al vlug een aantal truien en een jas voor haar. Helaas ben ik een beetje kieskeuriger en heb ik vooraf al dé jas en dé schoenen in mijn hoofd. Allemaal heel ambetant, want dan heeft die jas óf geen zakken óf een dwaze rits (ja zo ver gaat het zelfs: de rits moet perfect zijn!) en dan heb je de perfecte All Stars aan, staat er wel een "tatsekop" op de zijkant zeker? Aaargh!
Maar goed, sinds kort heeft De Schattie beslist dat ze toch niet genoeg truien heeft ("Ik heb er maar zes!") en konden we terug van voorafaan beginnen. Het werd zelfs zo erg dat we onze "gewone" winkels links lieten liggen en een aantal nieuwe uitprobeerden. U weet wel, de winkels waar madammen met een bontjas de rijen vervuilen of die waar jonge tienersletjes hun nét iets te korte jasjes aanschaffen. Allemaal heel erg verontrustend.
En gisteren gingen we nog maar eens naar Roeselare. Nadat we in Gent, Brugge, Antwerpen en het fuckin' ringshoppingcenter helemaal niks gevonden hadden voor mij besloot de Schattie nog een enkele wanhoopsdaad: élke winkel in de stad die we al honderden keren hadden aangedaan zouden we binnenstappen. Maar dan ook elke winkel: degene waar de beats je tegemoet komen, degene waar tieners voor de deur posten, ja zelfs die waar de paarse bommaatjes hun bloemetjes hoofddoeken vinden. En geloof het of niet maar het heeft gewerkt! Ik heb een nieuwe jas én sjaal voor slechts 15 euro op de kop kunnen tikken. En mijn jas lijkt dan nog ergens vaag op die van Captain Jack! Wahey!!
Nu nog schoentjes voor mezelve en een trui voor De Schattie (die ze eigenlijk niet nodig heeft ^_^) en het eindeloze winkelen is voorbij. Yesssz! Wel, totdat we nieuwe zomerdinges nodig hebben natuurlijk. :-)

Dag van de Poëzie

2007-01-25T16:15:00.000Z

Wat een gebrek aan pathetiek,
zoals hij zegt:'Hallo.
Dus je houdt niet meer van mij.'
En zij, een laatste sandwichhap weg-
werkend: 'Nee.'
En hij, hij praat dan maar verder
tegen de telefoon tot ie klik
zegt, alsof ie iets wegslikt.

Herman de Coninck

Ieder heeft zo zijn eigen idee over die stilte denk ik dan zo...

Voorproefje

2007-01-18T19:30:00.000Z

Dinsdag had ik een "professionele" fotosessie met de zwangere zus van de beroemde vriendin F. van Occie & Stijn. Die ook een beetje mijn vriendin geworden is. :-)
"Professioneel" omdat ik mijn tripod meezeulde en gigantisch veel geheugen & batterijen en omdat ik staande lampen wilde gebruiken voor lichteffecten (bij gebrek aan professionele spots) en ook wel een hele hoop ideeën had.
Ideeën die als sneeuw voor de zon verdwenen eens ik F. zag en hoorde dat haar hele familie -1 aanwezig zou zijn. Zenuwachtig dat ik was! Ik ben niet de juiste persoon om mensen te fotograferen en zelfzeker te zeggen dat een voor mij onbekend persoon in die en die pose moet gaan staan. Geef mij maar beestjes of eten, die hebben geen stemgeluid om hun mening te uiten.

Maar goed. Eens mijn model voor de camera stond en zelf gelukkig heel wat suggesties had, verdwenen mijn zenuwen naar de achtergrond en kon ik hier en daar een aanwijzing over mijn lippen krijgen. "Ja, de armen zó zodat er een vloeiende lijn ontstaat", was toch één van mijn minst amateuristische uitspraken. Heel wat gepruts ook met de lampen, maar daar heb ik helaas niet het resultaat verkregen dat ik wou. Anywayzz... Ik heb me reuze geamuseerd en dank F. en haar zus uit de grond van mijn hart omdat ze mij een uur en half hebben doen geloven dat ik fotografe was ipv opvoedster.

2007-01-15T15:19:00.000Z

Laat het duidelijk wezen dat er niets meer relaxing is dan gaan uitwaaien aan zee. Zeker nadat je de winkelstraat van Oostende getrotseerd hebt. Miljoenen toeristen die je verpletteren, de geur van wafels die je negeert omdat er al honderdduizenden rond de kraampjes zwermen en teleurstellende koopjes. Gelukkig vond De Schattie tussen allerlei trash hier en daar een pareltje: de Eurosong DVD van 2004 en de DVD van "de kleine Zeemeermin". Ah, nostalgie! Ik zie mezelve nog het huis ronddansen op "Diep In De Zee" en wegzwijmelen in de sofa op de tonen van "Kus haar dan". KLikken en zwijmelen maar!

Ook de DVD van Het Festival van 2004 is een welkome uitbreiding van onze collectie. Bewijs: op het verjaardagsfeestje van De Schattie was het heel ongemakkelijk om Sakis terug te vinden. De homopopulatie was er bijna vandoor nadat ze zich door Shiri Maimon hadden moeten worstelen. *zucht* Zó'n een sexy rug! Klik en zie "her hotness" op 2'16'' en beter op 2'25'' en nee, ik ben niet geobsedeerd ^_^
Bij deze sluit ik af. Nobody in her right mind is nog geïnteresseerd in mijn ramblings na dat.

2007-01-11T14:39:00.000Z

Net zoals honderden Izegemnaren spendeerde ik veel te veel tijd in de Delhaize met een stokbrood onder de arm tijdens de laatste uren van 2006. Verder had ik een leuke tijd met vrienden die ik 2007 inkuste. Op speciale gelegenheden past het al wel eens al dat gekus. Verder ben ik nog steeds een grote voorstander van het knuffelen of het gewone afstandelijke hoofdknikje als het om onbekenden gaat, maar daar gaat het hier niet over.

In 2007 ergerde ik mij aan de eerste verplichtingen van het jaar: familiebezoek. Maar al bij al viel dat wel mee en eindigde ik de eerste dag met mijn broerie in de zetel terwijl De Schattie met mijn Schoonzus de verschillende kwaliteiten van mijn broer en ik aan het bespreken waren. Nice.

Verder ben ik sinds dit jaar aangesteld als fotograaf van dienst op het werk en ben ik aangesproken door een aantal mensen om foto's te nemen. Een leuke egoboost. :-)

Geen voornemens, want ik hou niet van sociale druk. Enkel mijn random schrijfels tot een geheel maken, gigantisch veel geld sparen zodat mijn kinderwens deze eeuw nog vervuld wordt en dit blogje minder verwaarlozen. Bij deze. :-)

Kerst tralala

2006-12-27T13:40:00.000Z

Kerstavond

Op kerstavond eten De Schattie en ik al sinds vier jaren bij vrienden. In den beginne waren we met acht om vorig jaar met vier te eindigen. Een beetje triest, maar mensen verhuizen en groeien ietwat uit elkaar zeker?
Dit jaar hadden De Schattie en ik zin om eens op ons gemak thuis te zitten. U weet wel: alleen met z'n twee. Zonder opgekleed gedoe, zonder veel te veel eten, zonder tralala. Gewoon wij twee in de zetel met een hoop crappy films en/of tekenfilms.
Geen opgedirkte dames in zicht en met "De Klokkenluider van de Notredame" en "Elf" op tv waren 2/3 van onze plannen in theorie al geslaagd. Helaas ben ik niet de persoon om eventjes iets in de pan te gooien én klaar. Dus tegen de planning in heb ik gezorgd voor een aperitief (chips, warme hapjes, drankje), een voorgerecht (scampi's met look in de oven of scampi's op gebakken appeltjes met een milde currysaus), een hoofdgerecht (gegrilde kippenreepjes die ik zelf gemarineerd had met frietjes en wat koude groentjes) én een dessert (ijs met of zonder frambozencoulis). Veel te veel eten voor twee personen met als resultaat dat we het dessert lieten voor wat het was.
Om twaalf uur pakten we de cadautjes uit die we gekregen hadden van onze overzeese vrienden en we eindigden verdiept in onze nieuwe boeken, zij aan zij onder ons dekentje.

Niets ging zoals gepland (het uitgebreide dinner, de tekenfilm was in het Nederlands en "Elf" zó over de grens van hersenloos entertainement dat we wat dvd's boven gehaald hebben) maar ik heb me super geamuseerd!

Kerstdag

Traditiegetrouw ga ik met kerstdag broodjes gaan eten bij de Bomma. Net zoals alle andere familieleden van mijn pa. Mijn pa en zijn madam, tante, nonkel, twee nichtjes, mijn broer en zijn madam, mijn stiefbroer met zijn madam én zijne kleinen: U weet wel, veel te volk in een kleine ruimte die gedomineerd wordt door een gigantische tafel. Veel te veel gekus, geplet op elkaar in de zetel zitten en onder het waakzame oog van de Bomma verplicht zijn van minstens één keer te proeven van bizarre aperitiefhapjes. En dan heb ik het nog niet eens gehad over alle broodjes die je (niet) eet die worden geteld door én de Bomma én alle andere familieleden. "G'ebt nog ma entje gèt'n, ist ni lekkr déh", "Ier da's entje mé kipcurry gét da gèrn *kwak op mijn bord*" Bomma voor eens en voor altijd: "Ik lust geen boter en die broodjes zijn niet lekker!!!"
Da's dan nog enkel over mijn eetgewoonten! "Uw meiske eet ni vele é", "Piglet speciaal voor jou: brood met kaas". Allemaal heel lief maar De Schattie lust wel boter én geen wit brood dus zal ze wel van die broodjes eten.
Maar goed, kerst is voorbij. Alle liefde is uitgepakt, een deel van de familie is al genoeg gekust tot volgend jaar deze tijd: op naar Nieuwjaar. Dat we er ook vanaf zijn.

Laat

2006-12-18T18:02:00.000Z

Vanavond moest De Schattie voor het eerst laat werken omdat haar nieuwe gezin haar pas kan ontvangen na 18u30.
Nadat ik wat kleine taakjes gedaan had (was, stofzuigen) heb ik mij beziggehouden met
- het overschakelen naar blogger beta (thanks Bavada!)
- het lezen van het boek dat ik gewonnen heb met de Pot poll van afgelopen Lesbiennedag (saai!)
- het zoeken van de betere lesbofilm op YouTube (What's cooking is wel nog te doen)
- de werking van een digitale camera uitleggen aan mijn ma én mijn mémé over de telefoon (totaal niet gelukt)
- het disciplineren van drie allesbehalve brave poezen ( de waterspuit is bijna opnieuw leeg)

Het spreekt vanzelf dat ik ondertussen De Schattie gigantisch gemist heb.

Daarna was het tijd om te eten. Geen schattig gemurmel in de keuken, geen gezelschap aan tafel en alleen de afwas doen. Bah, moest eten niet zo essentiël zijn, ik had de moeite niet genomen.

Kortom ik snap niet hoe andere koppels het doen, maar ik mis het in de zetel vegeteren met z'n twee, intelligente conversatie en een hele hoop gezever. ;-)
Nog 42 minuten en ze is thuis...

It's the season...

2006-12-18T14:57:00.000Z

Verschrikkelijk

Elk jaar opnieuw met de familie rond de kerstboom en doen alsof je elkaar meer dan deze ene keer samen gaat zien, doen alsof alles heel erg leuk en gezellig is terwijl je eigenlijk vind dat de broodjes naar nat karton smaken, je vader verre van grappig is en je liefst zo snel mogelijk naar huis wil.
Ik kan geloof ik eerlijk zeggen dat ik deze eindejaarsfeesten eigenlijk niet zo leuk vind. Ik hou niet van opgedrongen samenkomsten waar ik verplicht word om vanalles te proeven, iedereen te kussen (bah!) en bekritiseerd te worden op de keuzes die ik gemaakt heb het afgelopen jaar.

Plezant

Maar laten we positief blijven. Het is ook de tijd van het jaar waarop De Schattie en ik een aantal goeie vrienden rond te tafel gaan ontmoeten om een gat in de nacht palaveren.
Looking forward to it!

Weekend

2006-12-04T17:21:00.000Z

Nadat Eurosong 4 kids gewonnen was door twee getrainde Russinnen (bah, was dat een lelijk lied gezongen door twee getrainde apen) en al ons volk en hun fans plotseling drrrrrringend naar huis moesten besloten De Schattie en ik in te gaan op Baloo's voorstel: gaan fuiven. En niet zo maar een fuif, nee nee, dé fuif van LieverGelijk waar het feesten net een tikkeltje anders is dan op de gewone holebifuif: rock'n rollende veertigers, oudere (en dus betere) muziek (maar niet altijd: Laura Lynn=yuk!), geen overbevolkte dansvloer maar lekker gezellig én goedkoop! Man, ik heb gédanst; ik heb mij volledig laten gaan en het was de max!
Na een leuke avond en een swingende nacht kon ik wel een lazy Sunday gebruiken, maar Het Monster Uit Ikea riep om in elkaar gezet te worden. Voor Eurosong begon hadden Duvelman en zijn eega zich er al over gebogen en na wat puzzelwerk mijn fout rechtgezet. Heel erg hard bedankt daarvoor! En zie het onding heeft verloren -muhaha- en is nu zo wat de "eyecatcher" van onze leefruimte.

Dinsdagavond

2006-11-29T12:03:00.000Z

is al sinds een aantal weken Block-avond. Duvelman komt naar hier of wij gaan naar daar en dan is het lachen geblazen met de schaamtelijke DieterenFilip. Als ik de dag erna niet moet gaan werken gaat dat dan gepaard met het consumeren van een beetjen alcool. U weet wel: de hoeveelheid dat een mens nodig heeft om de zangcarrière van Dieter aan te kunnen. :-)
Gisteren werd beslist om een drinking game te houden aangezien het de allerlaatste aflevering was. De hamvraag was natuurlijk: zal de kijker/koper de meerwaarde van DieterenFilips fantastische Hamam-met-gratis-loft erbij appreciëren?
Vlug kozen we elk een woord waarbij we een grote slok van onze vodka orange of spuitwater zouden nemen. De Duvel koos voor het voor-, tussen- en achtervoegsel "gevoel" dat de vorige aflevering te pas en te onpas uit onze tv donderde, De Schattie voor het fantastische en alomtegenwoordige "Ik heb zoiets van" en ikzelve ging resoluut voor "meerwaarde".
Na een kwartier was de helft van mijn glas leeg en zaten Duvel en De Schattie met een droge keel ofte hoe het tij kan keren. Terwijl Gita en vooral Natalie de vorige afleveringen telkens zoiets hadden van en er om de haverklap wel iets gevoeld werd, was het nu akelig gevoelloos en hadden beide dames niets meer van. En Hans maar zijn 25.OOO euro meerwaarde promoten. Mens, moest ik naar het WC zeg!
Maar goed, de show werd afgesloten in mineur: dat die Limburgse losers zo maar eventjes naar huis gaan met 80.000 euro winst is beyond me, het mocht nog de best afgewerkte loft allertijden zijn, die mensen hebben géén smaak. Mijn persoonlijke winnaars zijn Gita & Christophe die van bouwleken uitgegroeid zijn tot redelijke kenners en Robyn & Line die alles zelf én samen gedaan hebben. Eat that poetsend boerenpaard!

Meerwaarde

2006-11-28T22:42:00.000Z

Het woord "meerwaarde" kiezen in The Block drinking game was niet zo'n goed idee besefte ik nadat ik Hans Otten het gehate woord had horen uitspreken in een commercialstukkie. Damn!

Nu sluit ik Occie-gewijs af met: "Morgen meer. Toedels!" :-D

Tussendoortje

2006-11-28T18:14:00.000Z

- Dat fuiven in Ieper redelijk vroeg (2u) bijna leeglopen ondanks de leuke muziek en de aanwezigheid van héél véél schoon volk.

- Dat vijf omleidingen op de weg naar mijn werk overdreven zijn en dat ik beslist heb om over te schakelen op de autostrade. Scary!

- Dat ik heel vereerd ben om benoemd te worden tot "fotograaf van de werkplaats" en ik een extra taak heb die eruit bestaat massa's foto's te nemen van de kindertjens. Foto's (!) en ik ben betaald en al. Wahey!

- Dat Hiro uit de serie Heroes supercool is en de serie formidastisch. Yataaaaaaaaaaaaa!

- Dat ik last heb van herftsvermoeidheid. *geeuw*

Herfstwandeling

2006-11-19T17:44:00.000Z

Nadat ik De Schattie ervan overtuigd had dat het huis stofzuigen én swifferen wel proper genoeg was tot dinsdag, wanneer ik het helemaal van boven tot onder ga dweilen, gingen we op pad naar het bos. Zij met haar butch bottines, ik met mijn oudste VANS skateschoenen aangezien mijn lumberjack shoes ergens verdwaald zijn in de autokoffer van Occie. (don't ask)
Massa's volk met laarzen, buggy's en honden hadden hetzelfde brilliante idee gehad. Tsk, het bos met z'n kleurrijke bladeren en paddestoelen is helemaal van mij. Van MIJ! Maar ok... De Schattie en ik sloegen het eerste het beste paadje in dat de buggy's niet aankonden wegens te drassig. Meteen vond ik mijn eerste kabouterhuis en nam ik uitvoerig foto's. Proberen de plaatjes van een fungus vast te leggen in de modder zonder tripod is geen sinecure. Uiteindelijk de camera in de modder op een hoop blaadjes gelegd. Kunst is afzien zeg maar. :-) Op de paden blijven en foto's willen nemen van fungi gaan niet zo goed samen dus al gauw besloten De Schattie en ik te gaan "off road-en". Helemaal opgaand in mijn zoektocht naar een rode paddestoel vol met witte stippen was ik steeds verder en verder aan het afdwalen van het pad. Plotseling hoorde ik De Schattie iets sqeaken, maar ik was bezig met het vastleggen van een wel heel interessante groep paddestoelen dus koos ik ervoor om straks naar meer uitleg te vragen. Tot plots... "Juffrouwkes!" De lokale boswachter had ons gespot en besloot ons op het matje te roepen. Hij richtte zich tot mijn eega en zei: "Mevrouw, u weet toch dat u niet van het pad mag gaan?" En zij piepte iets verontschuldigend terug en dan kwam er een gigantische preek over wortels en bomen en bos. Allemaal heel derde leerjaar.
Swat, na heel wat geploeter in de modder én zonder foto van het huisje van Woutertje Kabouterje wandelden we terug naar de auto om getuige te zijn van een kopstaartaanrijding en gigantisch veel zin te hebben in pannekoeken met warme chocolademelk. De oplossing was het eten van 2(!) taartjes na een vruchteloze pannekoekzoektocht.

Rielèks

2006-11-15T00:26:00.000Z

Ingrediënten:
-Bacardi twist/vodka red bull (en spuitwater natuurlijk)
-de immer entertainende Dieter en Filip
-een goeie vriend
-een lief lief
-een fantastische skive

En voila: een gezellige avond.

2006-11-07T18:37:00.000Z

Dat ik even ontevreden ben. Omdat mijn ma een auto gekocht heeft waarvoor ik mag betalen. Zonder dat ik erbij ben. Omdat ze mijn pa gebeld heeft om te zeggen dat hij geld mag dokken dat ik dan wel zal terugbetalen. Zonder dat even aan mij te melden. Gezellig dat het was zondag bij pa. Echt super cosy. (De auto is namelijk duurder dan de vorige wat eigenlijk wil zeggen dat ik hem niet kan betalen maar soit.)
Maar ok, naar het schijnt ben ik de eigenaar van een metalisé blauwe Toyota Starlet. En na een bezoek aan de grootouders weet ik ook dat hij van '98 is. Leuk dat alle info over de gehele familie verspreid is.

R.I.P.

2006-11-01T12:17:00.000Z

Sinds gisteren "perte totale" verklaard.

2006-10-02T13:57:00.000Z

Een mens zou beginnen te denken dat ik niet graag ga werken. Na de angine ben ik nu thuis met één of ander virus dat er voor gezorgd heeft dat ik op zondag naar de dokter ben geweest. Een spuit en een hoop meds later en de mannetjes die mijn ingewanden aan het uitwringen waren als een dweil zongen al een toontje lager. Helaas mag ik nog steeds niet gaan werken en ik moet eerlijk toegeven dat ik de kleine monstertjes mis. En mijn collega's ook wel. Twee weken in de zetel liggen met koorts verveelt al vlug na dag 2. Ook al heb ik een DS met zeshonderd spelletjes en een DVDkast vol good stuff ter mijner beschikking.
En ik ben ook niet zo een kei in ziek zijn. Zaterdag kwamen Occie en Spikey eten, babbelen en of course: Tv kijken. En ik was zoals steeds de perfecte gastvrouw ook al had ik 38,6°C. :-)
Anyways, dit moest een postje zijn om mijn eega te bedanken voor al haar zorgen, om drugs door mijn keelgat te duwen en mijn gezaag te aanhoren. But hey, I got sidetracked omdat het allemaal om mij gaat. Of course.

Herinrichten is fun!

2006-09-24T14:36:00.000Z

Een angine en een lichaamstemperatuur van achtendertig konden mij niet tegenhouden om het huis herin te richten. Sinds het Superherofeestje zat ik met het versleuren van meubelen in mijn hoofd en met een goedkeurende "we gaan dat dan wel eens doen" van De Schattie was er woensdag geen houden meer aan. Helemaal alleen begon ik aan het verplaatsen van de zetels, de tafel en de stoelen. Daarna waren de Pc-tafels aan de beurt. Tevreden keek ik eens in het rond en plofte me in de zetel. Toen De Schattie vol schrik binnenkwam in onze nieuwe leefruimte (ik had ze op de hoogte gehouden via sms) wou ze eerst alles meteen terug op hun oude plaats, twee minuten daarna was zelf al bezig met het verplaatsen van meubels. Tot zo ver haar autistische natuur. :-)
's Avonds kwamen Occie, Spikey en Duvelman langs. Occie om zijn befaamde inrichtersoog, Spikey voor zijn computerwhizz en Duvel om zijn talenten met hamer en spijker. Oh, en natuurlijk omdat ze heel goeie vrienden zijn die we graag ontvangen en verwennen met een Passoa Ananas en een warme maaltijd. :-)
Na heel wat heen en weer geloop met boeken- en DVDkasten, geharrewar met allerlei draden en immens veel stof zaten we met z'n allen in de gloednieuwe eetruimte te genieten van een simpele doch heerlijke maaltijd.
En al vlug zagen we de tekortkomingen: we hadden haakjes te kort om draden "onzichtbaar" tegen de muur te leggen, het hoogteverschil tussen beide PC-tafels en de verouderde monitor van De Schattie is geen zicht en posters verhangen zonder boor is onmogelijk. Oh, en nu we toch bezig waren: de gammele salontafel en het TV-meubel dat drie seconden geleden nog boven stond mochten nodig eens vervangen worden.
Er werd afgesproken om Spikey nog eens van een avondmaal te voorzien want er waren wat manneke/vrouwke problemen met de kabel van de Tv die ze ons geschonken hebben (nog eens heel erg bedankt!), Duvel zou terugkomen om wat kabels vast te leggen en met Occie zouden we nog eens door de IKEA-gids bladeren.
Op de tweede avond werden een afspraak gemaakt om naar de IKEA te gaan, draden gelegd, de TV werkte wonderwel en het bleek ook dat alleen een hetero in staat is om onze posten in onze video te programmeren.

Na een bezoekje aan het bekendste meubelhuis waren we een "bureau" en een TV-meubel rijker. Alleen de salontafel schitterde door zijn afwezigheid. Vandaar dat er nog geen uitnodigingen verstuurd zijn om de spiksplinternieuwe living in te huldigen. Anyway, de champagne staat klaar en als alles goed gaat: tot binnenkort!

work in progress:klik

Verrassingfeestje

2006-09-11T12:09:00.001Z

v.l.n.r. : Question/Spikey, SuperNerd/Duvelman, MammoetMan/Warskinny, Skippy/Ellen, SuperKip/Kip, S. met tiara, HeteroMan/Bavada, Damsel in distress/Weetniet, Deoman/R., GI Jane/J., de Camp Crusader/Occie, Pet Shop Girl/De Schattie

Verrassingsfeestjes zijn leuk éénmaal de verrassing eraf is. De dagen voor het verrassingseffect erger je namelijk dood aan je eigen onwetendheid. "Neen liefje, nu mag je even mijn GSM niet meer opnemen", "Oh hoi Occie, wat toevallig dat je ook net in Roeselare bent. Zin om... Oh, je wil nu niet afspreken. Ok dan", "Hey J., tuurlijk kunnen we zaterdag komen eten *telefoon wordt uit mijn handen gerukt* of misschien niet dan...". Vrienden die gigantisch raar beginnen doen telkens je de kamer binnenkomt, mysterieuze smsjes en leugens, leugens, leugens. Ok, als echte verrassingsfeestjesplanner moet je wel dingen verborgen kunnen houden, maar daar ben ik niet zo aan.
Maar goed zaterdagmiddag werd ik zonder pardon naar Spikey gestuurd. Wij twee moesten dringend nog eens naar de macro. En toen moest hij mij nog wat computerprogramma's uitleggen en natúúrlijk zou ik blijven eten. Met als resultaat dat we te laat waren op mijn eigen feestje. Hihi. Ellen stond al aan de deur met een diadeem met oortjes op in haar hand. Mocht Spikey geen nylonkousen gekocht hebben in de Macro ik had het bijna bizar gevonden.
Met liters alcholische drank (Spikey: "voor als ik dorst krijg in de wagen") in de hand draai ik mij richting voordeur waar een poster hangt met: "Annual convention of the Great Alliance of Youthful Superheros. Topic: The saving of our damsel in distress: our very own birthday girl Weetniet" Met alleen maar vraagtekens bel ik aan en...
"Excelsior!" De Schattie erm... Pet Shop Girl vliegt mij om het lijf. Wat later volgt de Camp Crusader. Zij weten mij te vertellen dat een hoop vrienden elk moment kunnen toekomen als hun alter ego, dat ik verondersteld wordt van voor elk van hen een fotoshoot te regelen én ooh ja hier is je pruik en... Yep, ook ik moet er aan geloven:

Het feest zelf was echt heel erg leuk! De zetels waren verplaatst zodat we eens genoeg plaats hadden om iedereen te laten zitten, de ruimte was aangepast versierd, ik was omringd met vrienden, er was een cocktailbar & cake met kaarsjes. Het is de leukste verjaardag die ik al heb gehad en ik wil Occie en De Schattie nog eens extra bedanken: *kusjes & knuffels all around*.
De gasten die zo wat de hele avond in karakter gebleven zijn verdienen ook een extra applaus. Volgend jaar: Little Britain! :-)

Meer foto's klik!

Bah, ik hou niet van verjaardagen.

2006-09-06T13:33:00.000Z

Binnen een aantal uren ben ik officieel drieëntwintig. Als iemand mijn vraagt hoe oud ik ben moet ik altijd even diep nadenken, want ik ben de tel verloren toen ik achttien werd. Volwassenen zijn enge wezens die werk hebben, rekeningen betalen en kijken naar Familie en/of thuis. Mensen die chagrijnig in het leven staan en zagen over hoeveel geld alles wel kost.
Vanaf nu tot zondag doe ik helemaal Peter Pan en betaal ik geen rekeningen, ga ik niet gaan werken, weiger ik deel te nemen aan gesprekken over de rolwagen van Anna of aan speculaties of Franky nu al dan niet dood is. Ik zal vrolijk rondhuppelen en mij verstoppen achter een Nintendo DS, mij omringen met vrienden en mij nog eens lazarus drinken. :-) Al dat verantwoordelijke gedrag, een mens zou er nog eens zot van worden.

Op mijn verjaardag zelf heeft De Schattie een dag vrij genomen. Isn't she the sweetest? Helaas hebben we nog geen flauw idee wat we gaan doen. Vroeger ging ik met mijn papa naar een dierenpark naar keuze en ik heb wel zin om dat nog eens te herhalen. Gah, jeugdherinneringen... Ja, ik tel al zoveel jaren dat ook ik al jeugdherinneringen heb. :-)

Verder is er zaterdag een verrassingsfeestje georganiseerd door De Schattie. Nog steeds een verrassing want ik weet niet wie er komt of wat er zal gebeuren behalve mij cadeau's geven. :-) Al wat ik weet is dat het op zaterdag is (dank u Ellen) en dat een aantal mensen niet kunnen komen. Schaam op jou!

Goed, nu ga ik mij verder verdiepen in de wereld van Lindsay Gordon. Degene waar ik mij nu in bevind maakt mij alleen maar ouder.

Met tegenzin.

2006-09-03T11:46:00.000Z

Gisteren een aanval van Wouts vriendin B. overleefd. Ik geloof dat ze Kimberly terug willen... Wanneer spreken we af?

Verder naar een trouwfeest geweest waar De Schattie en ikzelf gigantisch tegenop keken. Trouwfeesten kunnen heel erg leuk zijn als je met een hoop vrienden het geluk van andere maten viert. Helaas betrof dit specifieke feest het aan tafel zitten met aan de ene kant mensen die we van haar noch pluim kennen en aan de andere kant de nichtjes&neef samen met een tante en nonkel waarmee de rest van mijn schoonfamilie in ruzie ligt. Ge-zel-lig! Voeg daarbij de obsesieve schoonmama die al twee maanden op voorhand onze kledij wilde klaarleggen want "we moeten er toch goed uitzien". Ze had nog net niet De Schattie's onderbroek uitgezocht.
Natuurlijk had mijn Schattie iets helemaal anders aan en zag ze er schitterend uit. Het eten was heerlijk hoewel de kok wel iets creatiever had mogen zijn met zijn sauzen. Dezelfde saus bij een voorgerecht geven als bij het hoofdgerecht vind ik persoonlijk "not done".
En ik moet eerlijk toegeven dat ik wel uitkeek naar het aan tafel zitten met de ruziënde familie. Uiteindelijk is het de generatie van mijn schoonouders die om GoD weet wat voor reden niet meer met elkaar praten en De Schattie heeft een paar coole neven en nichten. Eén daarvan trouwde vandaag, de andere heeft de dansvloer niet verlaten en met de anderen zaten we aan tafel. Tijdens het eten was het wat geforceerd keuvelen tot er iemand over poezen begon. Bleek dat iedereen wel minstens één poes heeft met een bijbehorend entertainend verhaal en voila het ijs was gebroken. Wat zou de wereld zijn zonder onze haarverliezende, haarbalkotsende, behangpapierverwoestende viervoeters?
Toen het eten eenmaal verteerd was kroop de DJ van dienst achter zijn draaitafel en maakte bij het eerste nummer al duidelijk dat dit een trouw-DJ betrof en geen prijswinnende Girl Dj Contest platendraaier. "Terre brulée", nadat de ober net alle servietten was komen ophalen verloor ~~gelukkig~~ al zijn charme... Daarna wisselde hij genres zoals dat alleen op een trouw kan: van de huckelbuck naar "when the lady smiles" om te eindigen met de vogeltjesdans. En ik hou wel van de occasionele slow, maar als er dronken (schoon)familieleden in de buurt zijn én "blauw" van Will Tura uit de speakers komt dan vind je mij doorgaans op het toilet.
Goed, we waren om 3u30 thuis en als we de starende blikken van de Schoonmama verdringen dan was het een geslaagd feest.

London - day 2 & 3

2006-08-29T11:38:00.000Z

Dag 2
~~~~~

's Morgens loopt de wekker al vroeg af, op buitenlandse bodem wordt er niet uitgeslapen, en gaan we weifelend richting ontbijt. In de formule die ik besteld had via het Net kon ik enkel English breakfast als ontbijt aanvinken. Als we beneden staan, wachtend tot iemand ons naar een tafel brengt zien we al dat het ontbijt in buffetvorm is. We kunnen gelukkig zelf bepalen hoe weinig witte bonen in tomatensaus we op ons bord krijgen, pfiew! Maar als we éénmaal ons eigen tafeltje hebben en ons richting buffet begeven zien we grote hoeveelheden fruit, yoghurt, brood, Kellogg's, wafels & pannekoeken. Wahey! Oh, en natuurlijk zijn er ook de bonen, mashed potatoes, eggs on toast and whatnot, maar die laten we graag links liggen.
Na een gezond ontbijt vertrekken we richting metro. De schattie met de kaart en ik met de rugzak en de camera zoals het echte touristen betaamt. :-)
Eerst op onze planning: The Embankment, ons aangeraden door Madscot, een Schotse vriendin van De Schattie. Als we uit de metro komen stappen we op de Hungerford Footbridge, een prachtige voetgangersbrug met langs de ene kant uitzicht op Cleopatra's Needle en langs de andere kant op The London Eye, The Houses of Parliament & Big Ben.

Als je van de brug komt kan je langs de Thames wandelen via een mooi laan waarlangs hippe café's & restaurants, een skatepaleis en een aantal muziekzalen liggen. Nadat De Schattie mij nogmaals verplicht een aantal shots te nemen van The Houses of Parliament, ditmaal bij daglicht, trekken we richting Covent Garden.
Waar eeuwenlang groenten&fruit en bloemen verkocht werden zijn er nu veschillende winkels en kleine kraampjes die gezellig dicht bij elkaar staan. Ik spot er een leuk t-shirt en na een leuke babbel met de verkoper is mijn garderobe een kledingstuk rijker. Op naar een touristische trekpleister: Trafalgar Square. Nelson, zijn leeuwen en wat fonteinen kunnen ons maar matig boeien en na de "verplichte" foto's trappen we het vlug af.
Na Trafalgar Square pendelen we naar Camden Town, de plaats waar ~~Belgische~~ punks en goths de ponden niet snel genoeg uit hun portefeuille kunnen halen. Winkel na winkel met kostuumesque kledij, Dr. Martens en spikes. Op straat mensen met alle haarkleuren, behalve blond, bruin of Venetiaans en een hoop touristen allemaal vredig naast elkaar. Ik geloof dat menig Belgische bomma deze wijk als de pest zou mijden mocht er zoiets zijn in ons Belgenlandje, maar hier lopen paarsgeverfde dametjes naast knalroze punkers. Fantastisch!

Na alweer een aantal uur rondgehost te hebben in mijn oranje E-schoenen, werd het nog maar eens duidelijk dat ik het verkeerde paar had meegenomen om uren rond te lopen in Londen. Gisteren had ik leuke schoenen gespot in Oxford Street en ik zie ze toevallig staan in één van de winkels in Camden Town. Iets te duur, maar mijn voeten doen gigantisch veel pijn en mijn misbruikte enkels en knieën door jarenlang sport te doen, beginnen ook al op te spelen. Hup, de winkel binnen, maar nergens een bankcontactmachine te bespeuren dus nog maar eens doorbijten.

Na Camden Town gaan we nog maar eens naar Oxford Street op zoek naar de Warner Bros winkel. Tevergeefs. Na wat heen en weer geslenter in de mensenzee that is Oxford Street zijn arme voeten wel wat aan verademing toe en we beslissen naar Regent's Park te gaan. Ik plof mij neer in de eerste gigantische graswei dat we tegenkomen en schop mijn schoenen meteen af. Het is een warme, zonnige dag en De schattie, Kimberly en ik genieten volop.

Na wat noodzakelijke rust wandelen we nog wat door het gigantische park, waar ik mijn eerste live wilde eekhoorn zie.
Nu we weer wat opgeladen zijn stappen we op de metro richting Russel Square waar de boekenwinkel "Gay is the word" dichtbij zou moeten zijn. In het metrostation waar we uitstappen is er geen roltrap, enkel een lift en trappen. Aangezien ik nog minder fan ben van een lift dan van een roltrap en er al gigantisch veel mensen in de lift zaten gaan we met de trap. Na 172 treden is er van de rust in Regent's Park niets meer te merken en branden mijn voetjes als nooit te voren. We vinden de boekenwinkel vlug en browsen naar hartelust, maar kopen niks. De dvd's zijn goekoper te krijgen via het Net en de boeken hebben we al ingeslagen in Foyles.
De Schattie krijgt wat medelijden met mijn in pijn vertrokken gezicht en we keren terug naar het hotel waar we beiden genieten van een heet bad om de spieren te laten ontspannen en de voeten wat te laten rusten.

Na die zeer nodige rustpauze begint een nieuwe queste: de zoektocht naar een goedkoop restaurant die eten serveert die we beiden lusten. Geen gemakkelijke opdracht! We vertrekken richting The Embankment met het idee daar iets te eten en dan nog eens het Tate Modern museum te bezoeken. Helaas blijken alle restaurants daar vol te zitten én staat er nog eens rij te wachten op een tafeltje. Dus gaan we op zoek naar het Tate Modern die dicht bij Waterloo Station zou moeten liggen. Na een uur wandelen geven we het op. Niet gevonden, hoewel we er heel dicht bij moeten geweest zijn zegt Duvelman die onze wedervaren al live te horen kreeg.
Aangezien de restaurants nog steeds bomvol zitten, beslissen we om naar Picadilly Circus te gaan. Kunnen we de reclameborden nog eens 's avonds bekijken en ik herinner mij daar in één van de zijstraatjes een restaurant die een aantal dingen serveert die we beiden wel graag eten. Picadilly Circus @ night is één foto lang indrukwekkend, daarna begin je jezelf vragen te stellen over het nut van een gigantische lichtgevende Mc Donald's hamburger.
In Garfunkel's hadden we een redelijk lekkere maaltijd, maar de bediening was ver-schrik-ke-lijk! Heb geen zin om al mijn frustraties hier neer te pennen, maar als je wil weten wat we allemaal meemaakten hier schreef iemand een review die heel dicht aansluit bij de ervaring die wij hadden, met als enige verschil dat onze maaltijd wel te eten was.
Nadat ik mij zo zenuwachtig had gemaakt dat elke vezel in mijn kleine lijf stijf stond had ik niet veel zin om nog maar iets te doen dus gingen we opnieuw naar het hotel waar we wat lazen in onze boeken voor we in slaap vielen.

Dag 3
~~~~~

's Morgens ontdekken we dat ons hotel is overgenomen door rugby fans in allerlei kleuren en maten. Gelukkig dat we vandaag vertrekken, want ik denk niet dat ik een luidruchtige bende dronken fans aankan.
We dumpen onze bagage in Waterloo Station voor een schandalige zes pond en gaan nog een laatste maal naar Oxford & Regent Street op zoek naar de Warner Bros winkel. De Schattie had de avond ervoor haar laatste hulplijn gebruikt: Madscot, die even zot is van Harry Potter als zij. Helaas, helaas, driewerf helaas op de plaats waar de Winkel der Winkels zou moeten zijn is nu een één of andere kleerwinkel. Boehoe! En nu we hier toch zijn lopen we nog eens naar mijn favorite schoenwinkel in Londen: Office waar ik supercoole schoenen had zien staan. Hoewel onze trip er bijna op zit doen mijn voeten nog steeds pijn en wil ik écht wel knalgele Mr. Happy Adidas-schoenen.

Jammer, maar helaas de schoenen zijn te nauw en ook de toffe Allstars met seventies print zijn te smal. Misschien zijn mijn voeten gezwollen van het vele rondwandelen, misschien hebben Britten allemaal Assepoestervoeten, wie zal het zeggen? Anyway geen nieuwe schoenen.

Na deze afleiding gaan we naar het National History Museum, want je kan toch niet naar Londen gaan zonder één van de vele wereldberoemde gratis muesea te bezoeken? We laten ons meeslepen in het ontstaan van de aarde, vergapen ons aan de grootte van de blauwe vinvis en uiten een welgemeende "iew!" als we te weten komen welke beestjes er zoal in een huis zitten.
Veel te vroeg moeten we inchecken richting thuis. Na alweer gecontroleerd te zijn tot op het bot, slaap ik mijn weg terug naar Lille Europe waar we opgehaald worden door De Schattie's papa.

Klik hier voor alle foto's

of bekijk je liever wat Kimberly zoal meemaakte?

London - day 1

2006-08-28T10:04:00.000Z

Dag 1
~~~~~

Met nog een uur te gaan eer onze Eurostar richting vakantie vertrekt beslissen we om een beetje rond te kijken in Lille Europe. Na tien minuten sleuren met onze tas geven we het op en gaan we op een bankje zitten, slurpend aan een veel te duur drankje. Wat opvalt is de hoeveelheid politieagenten die nonchalant rondslenteren per drie of met een hond. Sommigen zie ik niet meteen de achtervolging inzetten, maar met een groot pistool of hond kan ik me wel voorstellen dat lopen een optie is.
Na ons uurtje mensen kijken kunnen we eindelijk inchecken. We worden tweemaal gecontroleerd: één keer door de Fransen en één keer door de Britten. Geen luxe controle, want ik kan me voorstellen dat je in die drie passen van de ene controlepost naar de andere gigantisch veel smokkelwaar en matriaal om bommen mee te maken kan oppikken.
Nadat De Schattie een Posh Brit met krijtstreeppak, laptop en Ipod van onze zeteltjes verjaagd heeft zijn we echt op weg naar Londen. Natuurlijk word ik reisziek en heb ik niet veel te melden over de Eurostar.
Eénmaal in Waterloo Station aangekomen wandelen we nog maar eens door een gang van security mensen die "random" mensen controleren. Vijf controleposten en aan alle vijf mensen met een tulband of hoofddoek.
Maar goed, eerste taak: een metroticket aanschaffen. Na wat heen en weer geloop tussen verschillende kaarten beslissen we een dagticket aan te schaffen voor twee zones. Nu met onze veel te zwaar geladen tas voor maar drie dagen op een roltrap, op de metro, overstappen en nog maar eens op een metro. Nog maar een goed half uur in Londen en ik heb zeker al tien roltrappen gedaan. Niet gemakkelijk voor iemand die stiekem wel wat bang is op zo'n ding. Daarna nog zo'n vijfhonderd meter sleuren met al ons gerief tussen ons in en we zijn in ons hotel.
Vlug even kijken of we wel juist zitten, want als ik de inkomhal bekijk denk ik niet dat we ons dit hotel eigenlijk wel kunnen veroorloven. Een bar, twee restaurants, een winkel, een schoonheidssalon en een gigantische receptie in één grote ruimte. Nadat we de dame achter de balie verzekeren dat we echt wel een dubbel bed willen, trekken we richting onze kamer. Een ruime non-smoking met mini-bar, kluis, TV en playstation weliswaar te gebruiken mits betaling, maar toch... Nadat we ons wat geinstaleerd hebben vertrekken we richting touristisch Londen.
Oxford Street is een mensenzee waar ik een beetje zeeziek van word. In Regent Street vinden we de winkel van reserve jurylid Vera Wang uit Project Runway. Een afschuwelijk kleed in een saai window display. Lang leve Michael Kors! Op naar Hamley's een gigantische speelgoedwinkel met vijf verdiepingen. Meteen moeten we denken aan Occie als we de ruime afdeling games zien en de gigantische Tv-schermen waar je er een paar kan testen in comfortabel uitziende lederen zetels en aan Spike, de vent van, als we gigantisch veel lego zien. Zelf vinden we vooral Dr. Who de max. Maar het is nog vroeg en we beslissen niets te kopen, want we hopen de Warner Bros winkel te vinden om wat Harry Potter stuff in te slaan én we moeten nog heel wat boekenwinkels doen ook.
Op naar Picadilly Circus waar er een paar heel erg enge duiven zitten. Een touristische trekpleister omwille van zijn gigantische reclameborden. Wel we hebben het gezien, veel is er niet aan. In Old Compton Street worden we scheef bekeken door de aanwezige Gay Lords. Het zal wel aan ons borsten liggen zeker? Drie miljard jeanetten en welgeteld twaalf dykes ourselves included hebben we gespot. Beetje magertjes voor een wereldstad. China Town ook even langsgelopen. Lekkere geuren, maar enge gepluimde eenden aan de ramen. Ook doen we nog een boekenwinkel voor we naar het hotel terugkeren om onze voeten wat te laten rusten en onze trip wat beter te plannen. Foyles heeft vijf verdiepingen boeken met o.a. een gay&lesbian section. Vier boeken en veertig pond later staan we buiten.
Bij Hammersmith, het eindstation voor ons hotel, is een winkelcentrum en daar pikken we een heerlijke take away mee bestaande uit potato wedges, spiced chicken en grilled vegies.
Na een lekkere maaltijd en wat planning door De Schattie vertrekken we voor een avondlijke wandeling richting The Houses of Parliament.

Voor De Schattie die al een aantal keer in Londen is geweest, maar nog nooit the Houses gezien heeft is dit een must en ik moet toegeven dat het een mooi gebouw is, zeker 's avonds met de verlichting aan. De Schattie zelf gaat compleet wild en dwingt mij om er ~~honderden~~ enkele foto's van te nemen. Daarna stappen we moe maar voldaan in de metro richting hotel waar we, nadat we het thuisfront gesmst hebben ivm de locatie van de Warner Bros winkel, als een blok in slaap vallen.

Voorbereidingen.

2006-08-23T12:32:00.000Z

Mocht de dag vandaag een aantal uur meer tellen dan zou ik een gelukkig mens zijn. Vanavond moet ik mijn auto binnenbrengen (don't ask, the Blikken Doos is down. Once again), Kimberly oppikken, de sleutel bezorgen aan onze catsitter en ev. zijn nieuwe crib bekijken, naar de'n Delhaize gaan, mijn oude camera terug eisen van de broerie én ev. mijn nieuwe broeken die de mémé ingelegd heeft (ik heb nu eenmaal korte beentjes) oppikken.
En dan heb ik het nog niet over ponden gaan halen bij de bank, mijn valies maken, willen verder kijken naar The Sopranos en dringend nog eens langs gaan bij mijn pa voor hij denkt dat ik ergens dood lig in de goot.
Daarnaast moeten de Schattie en ik nog eens de tijd vinden om verder te werken aan onze conditie. Yep, we lopen nog steeds, al is het met nu en dan een break (die weergoden eh).

Ik voel me meer en meer zoals die reclame: "Ik ga eens 10 seconden een ontspannend bad nemen é".

Moe.

2006-08-17T18:29:00.000Z

Opnieuw aan het werk. En we vliegen er meteen in: niet alleen heb ik de dagshift die verlengd is en dus wat aanpassing vraagt, ik ga ook nog eens babysitten. Weliswaar met De Schattie maar toch. Twee aandachtvragende kinderen na een dag vol peuters en baby's die weer wat moeten wennen aan de crèche.
Resultaat: een heel erg vermoeide ik. En dat terwijl er dit weekend moet gekozen worden tussen De twieoo fuif en Izehhem Zomert na een hoogstwaarschijnlijk overheerlijke maaltijd geserveerd door Occie ter gelegenheid van Elrod. En uitrusten is er niet bij. Ook maandag en dinsdag moet ik werken en donderdag vertrekken we "op reis" naar London. (Kan ik Kimberly woensdag ophalen Wout?)
Ik word al moe van er aan te denken.

Go Duvelman!

2006-08-15T14:06:00.000Z

Het is weer de tijd van het jaar: triatlon time!
Laat ons hopen dat onze man ter plaatse gezwind de finish haalt!

Update: De man is gevallen. Fiets kapot. Damn!

I must be mad

2006-08-10T11:40:00.000Z

In de vakantie vrijwilligerswerk doen op je vorige werkplaats. Hey, waarom niet? Het is niet alsof ik iets anders te doen heb. De collega's van De Schattie zijn allemaal in vakantie en de De Schattie mag daar de boel recht houden. En ik zit hier héél alleen thuis. Dan doet men al eens zoiets raar.
Vreemd hoe vlug ik het opnieuw als "werk" zag. Misschien lag het aan het feit dat ik meteen kinderen in hun sta-apparaat flikkerde, incontentiemateriaal aan het vervangen was en sondevoeding aansloot. Misschien lag het aan het feit dat mijn collega af en toe verdwenen was en ik alleen stond met negen kinderen die ik van toeten noch blazen kende of héél misschien aan het feit dat ik alleen een activiteit gegeven heb die losjes gebaseerd was op het thema van de dag. "Losjes", want kinderen die alleen gemixt eten kunnen verwerken zie ik niet meteen fruitsalade verorberen.
Maar goed, ik heb mij heel erg geamuseerd met de gasten en mijn (ex-)collega('s). Vandaar dat het geen enkel probleem was om mee te gaan op uitstap naar zee de dag voordat ik moest gaan babysitten van 5u30 tot 12u. Geen. Enkel. Probleem.

Zzzzz.

Reisje boeken?

2006-08-08T15:30:00.000Z

Ik hou echt niet van winkels binnenstappen waar je gedwongen bent om de hulp van de winkelbediende te vragen. Ze weten dat je zonder hen niets bent en dan doen ze lekker uit de hoogte. Oh, en ik hou er ook niet van om tegen mensen te praten die ik van haar noch pluim ken. Dus je kunt je best inbeelden dat naar een reisbureau gaan niet mijn lievelingsbezigheid is. Maar goed, ik heb onverwacht 500 euro "gescoord" én ik ben nog nooit op reis geweest met De Schattie dus het werd eens tijd.
Met heel veel tegenzin sprong ik vrijdag op mijn fiets richting reisbureau. Nummer 1 was gesloten, de tweede keer was het raak. Aan een bureau een blonde dame (of course) omringd door brochures. Goed, ik begin mijn ingestudeerde zinnetje en haal mijn briefje boven terwijl de dame naar "The Wall Of All Brochures" loopt en hier en daar een geheim luikje opent. En dan zeg ik mijn budget. De Blonde stokt middenin haar "doelbewuste tred" en staart mij met grote, domme ogen aan. Om vervolgens: "dat is onmogelijk" te krijsen terwijl ze mij nog net wat van de reeds opgehaalde vakantiefolders toe gooit. Dan kucht ze even en zegt: "Maar als je via RyanAir boekt kan je wel via ons een hotel boeken." En dan knikt ze me vriendelijk buiten met een professionele smile.
Je zou denken dat ik, met mijn fragiele gemoedstoestand tegenover klantvriendelijke winkelbediendes, dit als de ultieme nederlaag zou klasseren en ver weg zou blijven van alles wat ook maar een beetje lijkt op een reisbureau. Maar nee, vandaag was ik daar weer gezet. En niet helemaal onvoorbereid, want De Schattie en ik hadden de mij toegeworpen stukjes papier goed doorpluisd en een goedkope deal gevonden. Vol goede moed reed ik dus vandaag alweer naar Het Bureau Van Mijn Persoonlijke Hel, om te ontdekken dat ze pas open zijn om 14u. Grmbl, hoe lang doet één blonde dame over haar boterhammekes? Ze heeft niet eens collega's!
En dat ze geen collega's heeft werd mij al snel duidelijk toen ik om 14u05 De Hel binnentrad, er vier mensen voor mij waren en De Blonde gemoedelijk alles over een vlieghaven aan het uitleggen was aan een blonde heer die een voorschot van 300,17 euro moest betalen. Neen, het is geen stille ons Blonde. Maar goed, na tien minuten, waarvan de blonde heer er al vijf naar buiten wou is het aan de volgende klant. Opnieuw de hele uitleg over de vlieghaven, de toegelaten bagagekilo's en all that shit dat iedereen aanwezig al wist omdat De Blonde niet over een stil stemapparaat lijkt te beschikken. De klanten, die net terug uit vakantie komen en alweer om vliegtuigtickets komen -some people have way too much money- staan klaar om hun zonverbrande reet van de blauwe stoeltjes te heffen als De Blonde vraagt hoe het was op reis. Goddamn girl, zie je de mensen rechtstaan omdat er niet genoeg zeteltjes zijn om ons allemaal in te passen? Ja? Meestal wil dat zeggen dat de werkdruk een beetje verhoogd zou moeten worden...
Maar goed, uiteindelijk raken ook zij buiten nadat ze net niet verteld hadden wat ze er allemaal hadden gegeten en is het aan de volgende. Een blond meisje die haar tickets komt ophalen. Yep, alweer de hele rimram over de luchthaven en hostesskes die klaar staan nadat "je vluchtje" geland is. (Ben ik de enige persoon die mensen haat die te pas en te onpas verkleinwoorden gebruiken?) Blijkt het kind nog nooit op vliegvakantie te zijn geweest. "Goh, ist waar", gaat De Blonde en we zijn vertrokken...
Maar goed, uiteindelijk raakt ook zij buiten en is het aan een bejaard koppel. En oh, GoD De Blonde blijkt ze te kennen. *zucht* Ook zij komen hun tickets ophalen en oh ja, ze zouden misschien eventueel mogelijks op reis gaan naar een één of ander godvergeten Spaansklinkend eiland. Hup, boeken worden boven gehaald, prijzen vergeleken en er wordt vanalles afgeprint. Wat een service. Exit bejaard koppel.
Ondertussen zit ik daar al een uur en een half te luisteren naar mensen die naar allerlei exotische bestemmingen gaan voor halve maanden terwijl ze en passant nog een ander reisje komen boeken. Maar goed: mijn beurt. Ik sla mijn foldertje open en begin over de formule die graag zou boeken en wham! Middenin mijn zin onderbreekt De Blonde mij met de mededeling dat dat onbegonnen werk is, dat alles al weg is binnen die formule. Dit natuurlijk zonder haar computer te raadplegen. Ok dan... Blijft ze mij stil aanstaren. Ondertussen vraag ik mij af of ze een personality change gehad heeft binnen de laatste drie seconden. Dit is toch dezelfde praatgrage, verschillende brochures raadplegende, goedlachse Blonde van daarstraks? Vertwijfeld kijk ik even rond mij of er misschien net aliens zijn binnengevallen... Nop.
Dan zie IK notabene iets staan over supplementen die al iets boven mijn budget liggen maar die wel te doen zijn. En voorwaar De Blonde begint te tokkelen. Helaas: "Computer says no. *kuch*"

Gefrustreerd na veel te lang wachten én zonder reis te boeken vlucht ik uit het Oord der Verderf. Om na drie minuten terug te keren omdat ik mijn gsm was vergeten. Die ik ook nog eens laat vallen aan de deur. 't Zal wel aan mij liggen...

Anderhalf jaar zetelhangen

2006-08-02T12:05:00.000Z

Na zo een anderhalf jaar zetelhangen heb ik besloten dat ik de endorfines vrijgegeven door te sporten gigantisch mis. Dat en het maatje minder en een goeie conditie. :-)

Samen met de Duvelman om wat goeie sportschoenen geweest die mijn kromme voeten ideaal ondersteunen. Ik wil liever niet meer door de knieën gaan of prutsen met enkelbracen. Puur natuur, dank je wel.

Gisteren voor de eerste keer gaan lopen aan de hand van mijn "start to run" programma. Een beginnersprogramma ook al heb ik ongeveer vijf jaar handbal gespeeld en daarvoor wat voetbal en basket. De conditie na vele culinaire uitspattingen en de ongetwijfeld kilo's verorberde chocolade hebben zijn sporen nagelaten. Conditie is zowat nul komma nul.
Maar goed, start-to-run zou mij moeten in tien weken klaarstomen om vijf kilometer te lopen. En in de winter zou ik klaar moeten zijn voor de zondagse run met Duvel en Bietje waarbij een toer rond Izegem/Lendelede/whatever een lachertje zou moeten zijn. Ik kijk er al naar uit. Want ik geniet wel van de geïnspireerde beschrijvingen van Bietje z'n loopcircuit in Gent en die van Duvel in Lendelede.

De eerste week wordt zes maal één minuut lopen afgewisseld met twee minuten wandelen met afsluitend nog eens twee minuten lopen. I know, het klinkt belachelijk om daar maar zelfs de deur voor uit te komen, laat staan de atletiekbaan op te gaan, maar na gisteren denk ik daar anders over. Wel, ik dacht daar al anders over, maar sommigen waren nogal sceptisch over de trainingswaarde. Laat ik eerlijk zijn: na twintig minuten was ik dood. Ik ben nog steeds op zoek naar de ideale ademhaling tijdens het lopen met als gevolg dat ik in mijn vijfde ronde last had van een piepende ademhaling en steken in de borst. Ook ben ik geen loop - wandel - loop persoon, want toen we dat op de handbaltraining voorgeschoteld kregen had ik steevast "milte" en gisteren was geen uitzondering. Maar goed, ik heb ze uitgelopen en vanaf nu kun je mij elke week een beetje dood zien gaan op maandag, woensdag en vrijdag.

Bedankt Duvel, Bietje en De Schattie voor de morele steun. En Lief ik ben blij dat je eens gaat meelopen! *kus*

Roze Maandag

2006-07-30T12:52:00.000Z

Deze vakantie al leuke tijden beleefd. Eén van de toffe dingen was o.a. de Tilburgse kermis met Roze Maandag waar ik een toffe chatvriend van Occie en Spike leerde kennen.

Heel Tilburg kleurde roze met overal enthousiaste Nederlanders en "buitenlands gespuis". Occie, Spike en ik ontmoetten Elrod aan het reuzenrad. Een gezellige gast waarmee we grotendeels op een terras hebben gezeten. Als we tenmisnte niet de kermis doorcruisden die barstte van de dragqueens en hier en daar een enthousiaste sympathisant. Drukke straatjes met feestende mensen, verfrissende douches brachten wat verkoeling want het was heet en heel veel atracties waarvan ik ziek werd als ik maar naar keek. Ook heel veel flyers voor holebifuiven en aanverwanten die ik te zien kreeg als Occie&Spike genoeg hadden van het staren naar de blote mannen op het vodje papier. ;-) Yep, wij dykes en in dit gaval "ik" werd gigantisch gediscrimineerd als het op flyeren aankwam. Mensen reikten over mij heen om hun stukje geplastificeerd karton aan "dat leuke homostel" te geven. Tsk! Laat ik de volgende keer mijn haar afscheren en de eerste de beste tanker een tong draaien. Wie weet krijg ik dan ook wat aandacht. :-D Als de schattie moet werken natuurlijk...
Maar nadat ik de kermis had aangeklaagd wegens discriminatie van de vrouw heb ik vooral genoten van de Nederlandse obers. Heel erg vriendelijk, ook als het terras vol zit nog wat tijd voor een snel grapje. Ik applaudisseer u guitige dames met strakke rokjes!
Goed binnen twee weken tijd serveren we Elrod onze Belgische kelners voor. I'll keep you posted!

Foto's hiero:

X-men 3: flop of net niet? SPOILERS!!!

2006-06-16T14:07:00.000Z

Volgens comic freaks Occie en Spikey wel. Terwijl Bavada en Kip hem dan weer "entertainend" vonden. Dus laat ik jullie allen eens vervelen met mijn conclusie.

Dat Jean Grey het beste van de hele X-men saga is daar bestaat geen twijfel over. Jammer dat de dame een complete karakterwissel krijgt in de derde film die alles te maken heeft met een flauw plot die vaag ergens iets met de comic te maken heeft. (comic=komeet; film=multiple personalities)
Een aantal personages doen dingen die ver van hun karakter liggen bv:
- Magneto: "What have I done" & het in de steek laten van de sexy Mystique
- Rogue die zich laat omkatten
Het nodeloos opvoeren van duizenden mutanten die allen vier seconden meegaan werkte heel erg op mijn zenuwen alsook de "harde kern" van Magneto's bende die heel erg toevallig over heel erg handige specialiteiten beschikken. Bah, zo goedkoop!
En over nodeloze doden gesproken: Cyclops is inderdaad een gigantische lul die ferm op mijn systeem werkte, maar ik vond de slashy momenten tussen hem en Wolverine wel niet mis. En waarom Xavier doden om hem te laten herrijzen? Xavier is niks zonder de sexy stem/kale kop van Patrick Stewart. Ik aanvaard geen nieuwe Professor!
Voorts vond ik dat er heel erg weinig met het verhaal gebeurt. Ze konden er zoveel meer van maken, maar alles lijkt opgeslokt te worden door de special effects. Een gemiste kans.

Oh en beste cinema in Roeselare: gelieve de volgende keer alles beter af te stemmen zodat ik het megageile sexy lijf van Famke Janssens in high resolution kan bekijken. Dank u!

2006-06-16T10:29:00.000Z

Donderdag en vrijdag vrij. Boy, was I wrong.

Donderdag gewerkt als oppas, maar niet zonder de nodige problemen. Ik werd verwacht om 8u30 ergens ver weg tot heel laat. En zoals altijd bel ik de dag ervoor even op om de gegevens te bevestigen en wat rij-instructies te vragen. Blijkt dat papa drie scenario's heeft voorzien. In twee daarvan kom ik niet voor. Braaf als ik ben zeg ik dat hij maar moet bellen 's ochtends zodat ik weet of ik dan wel of niet in mijn auto moet springen. En toen had ik eigenlijk al zin om te zeggen dat hij het in zijn gat kon steken en dat ik wel betere dingen te doen heb dan nodeloos vroeg opstaan op wat normaal gezien een vrije dag moest zijn. Vooral omdat het een "Ik heb zoiets van" persoon betrof. Aaaargh! Ik heb dan zoiets van: joengne je peist toch nie da kik ier vo joe goa ipstoan zodaj mi kunt zegn da tnie njodig es. Evoila.
Swat, ik sta op, spring in de douche en wacht op het gerinkel van mijn telefoon. Blijkt dat ik niet moet gaan. Echt waar, ik had veel zin om de desbetreffende persoon door de telefoon te sleuren en hem eens goed mijn gedacht te zeggen. Anyway, zachtaardig als ik ben, leg ik beleefd neer.
Terwijl ik een e-mail aan het sturen ben naar het interimkantoor dat de job niet doorgaat, dat ik de kleren van mijn lijf aan het plukken ben en in gedachten al terug in bed lig... gaat de telefoon.
"Hallo, met Miranda van EasyJob. Ik heb net gehoord dat de job in Oeselgem niet doorgaat. We hebben net een telefoontje binnengekregen van een ander gezin. Kun je meteen vertrekken?"
Aangezien ik heel errug zot ben van Miranda en haar joviale, sexy telefoonstem zeg ik ja voor ik het besef. Damn.
Twintig minuten vol kronkelbaantjes verder bevind ik mij in een gigantisch huis, omringd door babyborn poppen met als achtergrond Barbie's Sprookjesnacht. Help! Maar goed, uiteindelijk bleek het allemaal wel mee te vallen. Zwangere Barbie fuck me botjes aandoen, terwijl Ken leert balanceren op zijn rolschaatsen met sjakosj in de hand heeft wel iets. :-)

En nu zit ik hier op vrijdag. Ik zou nog zo'n vijf blogpostjes in elkaar moeten boksen terwijl er drie wasmanden strijk op mij wachten en er plots een tapijt van kattenhaar in de keuken en de living ligt. *hatsjoe*
Aangezien ik niet graag zou sterven aan een anafylactische shock of aan een dodelijke blik van de Schattie ga ik daar nu eerst iets aan doen. En dan zal ik zien wat ik nog voor U kan doen.

Beloofd!

2006-06-12T13:39:00.000Z

Heel, heel erg druk met het nieuwe werk. Maar donderdag & vrijdag ben ik vrij en ik beloof u op die dagen een post over:

- het nieuwe werk
- de capriolen van de Blikken Doos
- de langverwachte review van X-men 3. Maar laten we nu al overeen komen dat hij niet goed was. :-)
- Imagine me and you gezwijmel
- en ev. hoe geil House wel is

Eindelijk: de resultaten van de ESC-finale @ Piglina's

2006-06-04T10:59:00.000Z

Het heeft een tijdje geduurd. Niet alleen had ik heel erg druk met werk en het nieuwe werk, mijn PC besliste ook nog eens de geest te geven. Wel ok, om een beetje tegen te sputteren. Computerwizz Spikey heeft uiteindelijk de juiste geheime codes weten in te voeren en nu tuft mijn PC vrolijk verder. Anyway, the results of "de Sofa":

12 Ukraine
10 Finland
8 Lithuania
7 Bosnia & Herzegovina
6 Russia
5 Croatia
4 Norway
3 Germany
2 Romania
1 Armenia

De Dvlmn vergat punten te geven, maar laat ik u zijn commentaar niet onthouden op de eerste vijf.

Op "Show me your love" van Oekraïne antwoordde hij gezwind: "That's why I came", in Finland zag hij al de winnaarsblik, Lithouwen vond hij echte hansworsten en op Bosnië & Herzegovina wist hij niets beters uit te brengen dan "euh...".

Verder werden ook heel wat celebrities gespot:
Zwitserland had Brahim, Frans Bauer en George Michael mee terwijl Moldavië Geena Lisa mét camel toe had opgeroepen.
Ook Sinead O'Connor, Paris Hilton, Jimmy Sommerville, Gerard Jolinck, Julio Eglesias, Chris Vandendurpel, John Stamos, Jani en Wim Oosterlinck werden gespot. U ziet bekenden schuwen het spektakel that is Eurosong niet!

Het was een leuke avond met z'n allen geplet in een zetel of over de grond gestrooid met veel te veel hapjes en heel wat (obsceen) geroep naar de TV. En een hele ervaring om eens naar Eurosong te kijken met een meerderheid aan hetero's. Ze blijken een heel andere visie te hebben én de mannelijke varianten hebben soms wat problemen met hun hormonen als er fuck me botjes ten tonele gevoerd worden. En dat weten we nu ook weer. Experiment=geslaagd!

Stilte

2006-05-25T15:31:00.000Z

door:

- heel veel werk. Nog niet de vaste job, dus dat belooft als ik beide ga combineren.
- mijn tweede avontuur met de Blikken Doos en zijn aanverwante verliefde Rode Wijzer.
- mijn nieuwe verslaving: YouTube. Zoveel clipjes te bekijken... o.a. Hex, Sugar Rush, South Of Nowhere, The L word season 3 (aangezien ik die nergens anders vind op het Net? Tsk!), Bad Girls (Oh joy al de Niki/Helen scenes na elkaar gemonteerd! En dat accent *sigh* geil!) en natuurlijk mag ik Willow & Tara niet vergeten uit Buffy The Vampire Slayer. "I'm under your spell" yeah baby!

Binnenkort het langverwachte Eurosongverslag en mijn oordeel over de nieuwe X-men.
See ya soon.

Eurovision Song Contest

2006-05-20T23:50:00.000Z

Rock On!

De harde cijfers

2006-05-19T12:04:00.000Z

Met wat vertraging kregen we uiteindelijk 11 mensen in onze leefruimte geperst samen met "ne stylo" en een scoreblad.

De harde cijfers: (op tien want de DuvelHeer was niet alleen te laat, hij weigerde ook van te stemmen, tsk! Toch bedankt voor het hilarische commentaar! ^_^)

Armenia:
huiskamer:
twee yes-stemmen en 1 misschien terwijl de rest van de aanwezigen niet overtuigd was.
Europa:
Het feit dat het een eerste deelname was zal wel (zwaar?) doorgewogen hebben bij de stemmende Europeanen.
mijn verdict:
De man zong vals. Maar de bondage was wel leuk

Ireland:
huiskamer: 1 ja & De schattie had het zien aankomen
Europa:
Verkocht door hypnotiserende ballade. Dat kan niet anders
mijn verdict:
Saai. Gestolen van Kate Winslet. Een algemene: bah!

Macedonia:
huiskamer:
4 ja's
Europa:
Verkocht door de borsten en de herkenbaarheid van het lied. Ruslana anyone?
mijn verdict:
Ze viel net buiten mijn "top tien". Er zaten veel ergere draken in deze semi.

Russia:
huiskamer:
9 ja's en 1 misschien. Een terechte winnaar dus.
Europa:
Stemde terecht dit leuke heerschap naar de finale
Mijn verdict:
Een leuke verrassende act gecombineerd met een tof lied

Turkey:
huiskamer:
1 "zeker" stem toegekend door de Eurosong-kenner die zaterdag live het okselhaar van deze dame mag gaan bewonderen
Europa:
Heeft zich laten leiden omdat deze dame zo een ster is in Turkije. (?)
mijn verdict:
Als je je oksels niet voldoende kan scheren voor de halve dan verdien je geen plaats in de finale.

Ukraine:
huiskamer:
10 volmondige ja's
Europa:
Heeft eindelijk eens wat verstand getoond
mijn verdict:
een leuke meeslepende act met gecombineerd met een shakira look-a-like

Finland:
Ze stonden al in de finale voordat ze één noot gezongen hadden. Helemaal mijn stijl! En ook die van de huiskamer én van Europa.

Lithuania:
huiskamer:
JA! Alle tien.
Europa:
Er mag ook al eens gelachen worden. Vooral de kaalkop zal de lachspieren van de massa wel aangesproken hebben.
mijn verdict:
Hilarische act gecombineerd met een belachelijk liedje

Sweden:
huiskamer:
2 ja's toegekend door de twee grootste eurosongkenners aanwezig
Europa:
Hoogstwaarschijnlijk misleid door de naam Karola.
mijn verdict:
Bah! Iemand die homo's niet leuk vindt verdient het niet eens van op het podium van Eurosong te staan. Laat ons hopen dat haar botox-behandeling het binnenkort begeeft en dat ze enkel nog kan figureren als achtergrond bij Lordi.

Bosnia&Herzegovina:
huiskamer:
vijf ja's. Het bleek ook een "you love it or you hate it" lied te zijn. Vooral de enthousiaste gastvrouwen gingen wild te keer toen dit de finale haalde.
Europa:
Groot gelijk!
mijn verdict:
Niet zo goed als "lane moje", maar zeker een finale plaats waard.

Grootste teleurstelling: Slovenia. Goed gezongen met dat schattig accent. Eén van de betere liedjes van de avond en toch die harige Turkse en die zagerige Ier boven dit juweeltje kiezen. Schandalig!

U moet het maar weten: België. Ik heb er eigenlijk mijn kot in dat we er niet door zijn. Wat weet een Amerikaanse choreograaf nu eigenlijk van Eurosong? Lichtgevende "Luke I am your Father" microfoonstanden die ter hoogte van de genitaliën gehouden worden zijn helemaal niet cool. Wij wilden de act die we in de pre-selectie gekozen hadden. De leuke "Oost Europese" kniezwengel in combinatie met dat schattig homodansertje. Jammer van de Zweedse achtergronddames want ze hebben echt hun best gedaan om een zinkend schip nog recht te trekken. Awoert Kate Ryan!

Zo, op naar de finale waar hopelijk een degelijke winnaar gekozen wordt. Dus niet(!) Ierland, Zweden of Turkije. Dank u wel.

Uh-oh!

2006-05-18T13:58:00.000Z

Ik mocht bijna mijn nieuwe Blikken Doos op het stort gooien.
Toen ik gisteren terugkwam van mijn OppasOpdracht en ik rustig 120 tufte op de autosnelweg begon één der wijzertjes in mijn dashbord heel erg naar het rood te neigen. Geen probleem, ik had er al eens over gesproken met mijn garagist en die zei dat ik gewoon moest doorrijden en dat de auto (en dus ook het naar roodgeneigde wijzertje) zichzelf wel ging herpakken. Braaf kieneke als ik ben gehoorzaamde ik. Maar toen het wijzertje heel erg nukkig bij zijn nieuwe lievelingskleur vertoefde besloot ik toch maar eens de volgende afrit te nemen. Vooral toen mijn Blikken Doos heel erg hard begon te schudden.
Daar stond ik dan, in Torhout met een heel erg koppig wijzertje. Op dat moment belde de Mama. Ik mocht absoluut niet meer met mijn auto rijden, er zat geen olie meer in. Ja, een garagist kan zich al eens herpakken na een nachtje nadenken over rode vakjes en de desbetreffende wijzertjes. En wat "geen olie" met een wijzertje die de koelvloeistof meet te maken heeft dat is mij een raadsel, maar goed.
Braaf stond ik aan de kant te wachten tot de romance tussen mijn wijzer en het Rode Vak voor eens en voor altijd afgelopen was. Na tien minuten leek mijn wijzer wat bekoeld. Aangezien ik het niet zag zitten om op de autostrade af en toe eens aan de kant te gaan staan terwijl tientonners voorbij raasden besliste ik om de binnenwegen te nemen. Na twintig minuten tuffen bleek dat mijn wijzertje het helemaal niet zag zitten om zijn nieuwe liefde zomaar te verlaten. Nog maar eens aan de kant en het hardnekkige wijzertje eens streng toespreken over zijn plichten tegenover zijn Eega Zwart Vak.
Na herhaaldelijke toespraken was ik eindelijk in Kortrijk op zo'n drie km van mijn garagist. Aan de rode lichten. Oh, nu begint plots mijn volledige dashbord voor Rood te vallen. En er begint vanalles te flashen, in dat verdomde rood. Ondertussen is het groen geworden. En sta ik nog steeds aan de lichten. Geen beweging meer te krijgen in mijn geliefde Blikken Doos. Plots zag ik visioenen van mezelf die mijn Doos naar de kant duwde terwijl gefrustreerde mobilisten verontwaardigd toeterden. Arme Doos helemaal alleen met een rookpluim aan de kant om, gestimuleerd door het claxoneren, in een luide knal op te lossen.
Gelukkig kreeg ik mijn geliefde Doos weer aan de praat en reed ik angstig de laatse kilometers met een verbrande geur in mijn neus.
Opgelucht stapte ik uit de auto en belde ik aan bij mijn garagist die meteen eens het interieur van autootje bezichtigde. Wat redelijk bemoeilijkt werd door de rookpluimen die er nu ook al waren.

Een dag en heel wat euri later staat mijn Trouwe Blikken Doos weer te blinken voor mijn deur. Had ik één kilometer verder gereden gisteren dan kon ik mijn auto alsnog naar het stort dragen.

"mo vint toch"

2006-05-15T18:16:00.000Z

Overal 10km onder de maximumsnelheid rijden, maar dan niet de tijd hebben om te wachten aan het rood licht.
Uiteindelijk eerst remmen en dan de richtingaanwijzer gebruiken om op een parking richting rusthuis te rijden.

Tsk, mannen achter het stuur!

Project 12/12

2006-05-13T11:42:00.000Z

“Take 12 photos on the 12th of the month. Any 12 pics. They can start when you wake up, 'til you go to bed. Or they can be 12 pics of you sitting in front of the television. The fun part is seeing how people spend the same day all over the world.”

Via Fresco

Oppas zieke kinderen - samenvatting

2006-05-12T14:14:00.000Z

Nu mijn full time dagen als "oppas zieke kinderen" bijna afgelopen zijn kan ik met gerust hart een redelijk adequate samenvatting geven van de afgelopen vijf maanden.

- Meest gegeten voedsel:
1. cordon blue
(een verschrikkelijk iets dat je nooit helemaal kunt "uit" bakken zonder de buitenkant te verskoeperen. Naast het feit dat het dingen bevat die ik niet lust (vlees!) ziet het er dus nooit uit.
2. boterhammen
Met "skellekes",met salami, met kaas, met smeerkaas, met garnalen, met zalm,
met een warrige blik van de ouders als ik vraag waar de choco staat.
3. rijst met wortelen en kip
Een natuurlijke stopper voor kindertjens met diarree.

- Meest irrante dingen die kinderen gemeen hebben met elkaar:
1. opsnuiven/rondvegen/opeten van snot
2. Zomaar in de kasten beginnen rommelen. Aangezien ik niet weet waar alles staat kunnen ze
a. braaf in hun speelgoedkast zitten snuisteren
b. snoep aan het stelen zijn
c. willen goochelen met messen
3. onbeleefd zijn. Aaaargh, ik word er zot van!

- Meest aangetroffen speelgoed:
1. Duplo
2. Little people
3. kleurpotloden/stiften/knutselmateriaal

- Meest bekeken:
1. Plop en de Toverstaf
2. De Samson & Gert kerstshow
3. K3 en het magische medaillon/De drie biggetjes

- Meest gehate dingen die een oppas moet bekijken:
1. De Big & Betsy Show. Iets idioots over een varken die scheten laat.
2. Pipi Langkous. Vooral omwille van die vrouwelijke zagerige side kick
3. Brum. Een heldenauto. Verschrikkelijk geacteerd.

- Aantal écht zieke kinderen (degene die niet meer konden spelen):
erm... 2 geloof ik.

- Aantal mensen die water uit flessen in huis hebben:
Bitter weinig. Ik heb steeds twee liter mee op verplaatsing. Die steeds op zijn.

- Aantal keren dat ik geen eten gekregen heb:
twee. Eén keer waarbij de ouders over de middag naar huis kwamen eten. Er werd mij niets aangeboden, niets gevraagd.

Oudste kind: 12
Jongste: 4 maanden

Ik ben in villa's geweest met gigantische speelkamers en tonnen speelgoed. Ik ben in appartementen geweest met een schoendoos aan speelmateriaal.
Ik heb op doodbrave kinderen gelet en ik heb mijn nagels stuk gebeten op Duivelsgebroed.
Ik heb eens tien uur gevuld enkel met multi-media op aanraden van de ouders. Had het aan mij gelegen het waren gezelschapsspelen geweest.
Ik heb uren na elkaar gespeeld en -ik geef toe- dikwijls eens bijna in slaap gevallen bij het her- en herbekijken van films.
Ik heb Barbie meermaals vervloekt, als ook het spelen van winkeltje en ik heb genoten van uren memorie te spelen of het tekenen van aquariums.

Een leuke afwisselende job die ik vanaf juni hoop te combineren met "Het Kinderfabriekje".

Kort maar krachtig

2006-05-10T20:56:00.000Z

Ik heb vast werk.
Wahey!

Slaapwel!

Boekenfestijn

2006-05-08T12:20:00.000Z

Samen doorploegden De Schattie en ik de eerste tafels vol kinder- & jeugdboeken, wetenschapsturven en (pseudo-) helende shakra's om even later op te splitsen om zo efficiënt mogelijk het terrein te verkennen naar onze eigen "expertises".
Terwijl ik mezelf verloor tussen de vele kookboeken ging De Schattie de "novels" te lijf. Oh, de verscheurende keuzes die ik heb moeten maken, de Piet Huysentruyt-lovers die ik heb moeten wegduwen om eens door Nigella te bladeren, al dat heerlijke drama.
Ik was getuige van kleine tragedies ("Mama ik ga dood gaan als ik dat Prinsessen-stickerboek niet krijg") en mini-oorlogen ("Jan, het kan mij niet schelen, je gaat op dieet. Ik kan er niet meer tegen!", *trekt "BBQ" uit de handen van echtgenoot om het te vervangen door "Lichte Lunches") die net dat tikkeltje extra hebben omdat ze plaatsvinden tussen "alles over chocolade" & "Salades". Heerlijk!

Mensen observeren die boeken kijken is ook altijd heel leuk. Je hebt de verwoede geitenwollensok die vecht met een grote stapel sferisch gebonden bladzijden, de vermoeide moeder die haar kinderen wegsleept van de sprookjes richting "tellen is leuk!" terwijl ze de rollen K3 kaftpapier herschikt in haar mandje, de gerichte koper die rij na rij scant tot hij zijn parel vindt,... En mensen zoals ik die mensen die boeken kijken observeren.

Na heel geworstel met mijn eigen boeken ("Nee Schattie we hebben zo geen mandje nodig!") en heel wat verscheurende keuzes later ("Salades" of "smoothies"?) botsen De Schattie en ik tegen elkaar bij de pockets. Terwijl we elkaar wijzen op mogelijke aankopen fluisteren we elkaar toe dat we aan elkaar gedacht hebben toen de Pet Shop Boys door de luidsprekers schalden. Er is ook plaats voor romantiek tussen stapels thrillers.

Tien boeken later stonden we met ons hoofd vol tittels en onze handen vol inkt weer buiten. Een aanrader!

Onze lijst:
- schoolbordboek met echte krijtjes (verjaardag C.)
- wil je met me spelen? (verjaardag E.)
- kipgerechten
- smoothies
- Hanna's daughters, Marianne Frederiksson
- Vermist, Rosie Rushton
- De mensentuin, Desmond Morris
- the Philosophy files, Stephen Law
- the hitchhiker's guide to the galaxy, Douglas Adams (5 book set)
- The incredible truth about motherhood, Bradley Trevor Greive

Dat er nog hoop is...

2006-05-07T11:22:00.000Z

Via Postsecret

Excuses

2006-05-06T17:39:00.000Z

Ik bied u mijn oprechte excuses aan. Nog geen week ver en ik voldoe al niet meer aan de door mij gestelde eisen. Gelukkig had ik in mijn belofte opgenomen: "of om de twee dagen". Want als er iets is dat ik haat dan is het wel mensen die hun beloftes breken. Of liegen.
Ik ken zo een aantal mensen die komen aanzetten met de meest fantastische verhalen: ze hebben met Bekende Vlamingen een pakske friet gedeeld, of eens weg en weer gezwommen naar Engeland, of naar de Ardennen gereden voor een weekendje maar na een dag al terug omdat ze geen parking vonden. U kent het type wel. Ik ook en daarom heb ik mij er deels bij neergelegd dat ze zo zijn en dat ik er maar mee zal moeten leren leven. Niet van harte, maar het lukt me wel. Redelijk.
Maar er is ook iemand waarin ik teleurgesteld ben. Was het een leugen, of was het toch een verandering van plannen zoals een aantal van mijn vrienden opperden. Ik weet het niet en eigenlijk heb ik geen zin om het die persoon te vragen in een sms/MSN. "Waarom spreek je niet gewoon af en praat je ermee", hoor ik u denken. Wel dat zou ik ook doen. Maar van afspreken komt er niks in huis. Andere plannen, te druk, tralala. En dat terwijl de mens zelve onze deur plat liep een tijd geleden. Tjah, als je een (bijna-)lief opscharrelt dan zijn de vrienden de eerste die wegvallen. Triestig, maar zo ken ik er wel nog een paar. Vandaar dat ik teruggrijp naar het laatste communicatiemiddel in een delicate kwestie: het bloggebeuren. Laat ons hopen dat de mens beseft dat ik eigenlijk een beetje kwaad ben, maar vooral heel erg teleurgesteld.

Quote:

2006-05-04T16:05:00.000Z

"Ik hou van Spring. Ik vind dat leuk met die leugens en die zoenen."

Kids these days...

2006-05-03T13:25:00.000Z

Hoe langer je wacht van posten hoe moeilijker het wordt. Je zou beginnen denken dat de lezers een meesterwerk verwachten, waardig aan je lange aanwezigheid.
Helaas niets brilliant te vertellen, laten we het maar bij het oude gezever houden. En aangezien zelfs The Girlfriend weer aan het bloggen geslagen is kan ik moeilijk achter blijven. :-)

De nieuwe Trouble was fantastisch. Naast het feit dat de locatie iel errug kewl was en de nieuwe DJ iel errug ~~geil~~ goed was, was er ook een vriendin bij die ik al een tijdje niet meer gezien had. Het leek alsof het pas gisteren was (cliché, cliché) dat we samen in de keuken wortelen stonden te snijden.
Vreemd dat je met sommige mensen uren kunt praten, kletsen en zeveren terwijl je bij anderen als een complete lul overkomt zonder humor die enkel wat zinnetjes bijeen kan stotteren. Heel erg dat dit laatste mij vaker overkomt en dat bij mensen die ik eigenlijk echt wel graag wil leren kennen. Damn, verlegen zijn is niet altijd gemakkelijk.
Leuk gedanst ook eigenlijk. Ik geloof dat het de tweede keer is dat ik mij op Trouble zo heb laten gaan. Dansgewijs dan. ;-) Of ik mij nu compleet belachelijk heb gemaakt of niet (I saw you steeling(/laughing at) my dance moves, bitches) het was fun so who gives a shit?
Verder is mij ook een drag king status opgedrongen voor de volgende Pride. Help! Ik moet nog een vriendelijke manier vinden om te zeggen dat ik mij veiliger voel in mijn rol als waarnemend "fotograaf".

Zo dat was het weer. Tot morgen dan maar. U leest het goed: tot morgen. Vanaf nu beloof ik u allen dat ik u zal voorzien van uw hoognodige (ahum) dagelijkse portie Weetniet. Of om de twee dagen ofzo.

Interim post

2006-04-25T17:31:00.000Z

Dit is De Schattie.
De schattie van de schattie, welteverstaan.
Mijn schattie is namelijk vandaag geslaagd voor haar praktisch rij-examen.
In één keertje.
Eén keer!
*trotse vriendin*

Paasvakantie

2006-04-12T14:49:00.000Z

Welkom Metallica, Xandria, Evanscene & Nightwish. Even géén K3, Plop, Spring of Piet Piraat meer.

Daaaaag Dribbel, Bumba & My little Pony. Lang leve de wereld van Sarah Waters (het nieuwste boek is goed!) en Lindsay Gordon.

Geen Ketnet (behalve voor Heidi dan), geen Nederland2, en geen Plop&de Toverstaf meer. Wel erm.. wel liefje hebben we al genoeg slechte homo-films gezien? Kunnen we dan nu The L word 3 downloaden? Het is tijd voor wat slechte lesbo-actie. :-)

Swat terug naar mijn "gebalanceerde" leventje vol tegenstellingen.

Johny?

2006-03-28T19:20:00.000Z

The keys...,
originally uploaded by Weetniet.

Yay, sinds vandaag rij ik rond in mijn eigen auto. Een blauwe, om even een technische term te gebruiken. :-)
Mijn eigenste wagentje is een benzine terwijl die van de piggie" een diesel is. Laat ons zeggen dat het even wennen is.
Starten is iets helemaal anders dus... vertrek ik aan de lichten (eigenlijk telkens wanneer ik gestopt ben) met piepende banden. Tenzij ik ben stilgevallen ben natuurlijk. :-)
Die piepende banden en mijn ronkende motor telkens ik schakel dragen bij tot mijn nieuwe imago: Johny Weetniet. Binnenkort gooi ik er trouwens een ~~gigantische stereo~~ radiootje in om dat überstoere vehikel van mij "op te pimpen".
Dus u weze gewaarschuwd: mocht een blauw autootje spotten, ga langs de kant, want ik stop voor niemand. Ah ja, zie dat ik weer stil val als ik vertrek. :-)

Hoera!

2006-03-22T12:23:00.000Z

Sinds 9u30 ben ik tante van een gezonde knul.

Kan ik u helpen?

2006-03-21T16:08:00.000Z

Oppas Weetniet: uw hoop in onbeleefde dagen

2006-03-20T21:32:00.000Z

Nu ik al een aantal maanden tussen baby's, peuters, kleuters en schoolkinderen vertoef kan ik eerlijk zeggen: het is erg gesteld met de beleefdheid van onze kinderen. Geen enkel kind kan nog "asjeblief" of "dank je wel" zeggen. Iedereen loopt ook zomaar van tafel weg als hij/zij gedaan heeft met eten. De rest kan hen gestolen worden. Dat -2 jarigen niet van tafel lopen is evident, want die zitten in tric-trac, maar de rest sjeest er maar vandoor als zij vinden dat ze genoeg gegeten hebben. Goed, ik heb altijd een hekel gehad aan de "grote" mensen die zeiden dat ik mijn bord moest leegeten, maar dit even terzijde. Zo lang er mensen aan tafel zitten, blijf je daar zitten tenzij er andere regels gelden maar dan vraag je het tenminste beleefd.
Dat ik vind dat iedereen aan tafel moet blijven tot iedereen genoeg heeft is misschien iets wat sommigen overdreven lijkt, maar ik ben er van overtuigd dat een maaltijd het ideale moment is om met iedereen eens écht samen neer te zitten en een goed gesprek te voeren. Als iedereen er maar vandoor gaat als het hem belieft kan je niet echt een gesprek voeren waar alle partijen aan meedoen. Ja ook al bestaat de bijdrage uit: vandaag heb ik vijf uur met de barbie's gespeeld. :-)
Net uit dit soort gesprekken kan je veel leren over de wereld waarin je kind vertoeft. "Pop is moe", "Pop vindt dat niet leuk", zijn heel interessante en essentiële dingen die je kind je vertelt over zichzelf. Maar goed ik dwaal af.
In de drie maanden dat ik als oppas werk heb ik al twee gezinnen gehad waar de kinderen "dank u" zeggen als ze iets krijgen. Twee(!). Schandalig vind ik het. Een aantal dingen die ik mijn kinderen wil bijbrengen naast beleefdheid zijn: eerlijkheid, verdraagzaamheid, delen en solidariteit. Allemaal dingen die zich pas later ontwikkelen (bij de ontwikkeling van het interne geheugen), behalve beleefdheid. Want dat mijn beste kindertjes is op de eerste plaats conditionering. U herinnert zich allemaal wel nog wat de mama zei als je iets kreeg van Tante Wiedanook: "En wat zeg je nu tegen Tante Wiedanook?", "Dank u Tante Wiedanook". (Oh, en verplicht je kind niet om te zeggen dat de trui die je van Tante Wiedanook mooi vindt als je zelf ziet dat het een afschuwelijk gedrocht betreft.)
Je prent een kind in: als je iets krijgt zeg je "dank u", als je iets geeft zeg je "alstublieft". Later kan het leren dat beleefdheid gaat over het erkennen van anderen, de basis is er al.
Zal ik nu zo een strenge ouder zijn? Verwacht ik te veel van een kind?
En dat was het dan voor de preek van deze week. :-)

Quiz

2006-03-11T16:25:00.000Z

How evil are you?

The peacemaker?? LOL!
(via duvelman)

Onhandelbaar?

2006-03-11T12:59:00.000Z

Deze week had ik mijn eerste echte uitdaging in het werken met zieke kinderen. Alle kinderen hiervoor waren leuk, gemakkelijk in omgang en sommigen waren zelfs echt ziek. Ok ja, behalve Barbie-lover dan...
Maar deze week heb ik gezorgd voor een twee-en-een-half jarig onbeleefd kind met woede-aanvallen dat destructief gedrag stelt. Yep, een uitdaging.
Dag 1 telde drie woede-uitbarstingen waarbij het gerief mij om de oren vloog waaronder één omdat hij geen koek/pintje(!) kreeg om 11u30. Ok dan...
Maar nadat ik mama en papa bezig gezien heb met hun kind kan ik het volledig begrijpen. Het is zeer duidelijk dat ze hun zoon heel erg graag zien, maar ze geven het gemengde signalen.

Mama ziet hem doodgraag en knuffelt hem plat, maar houdt niet van afscheid nemen. Dus op de eerste dag, nadat Jongen zich twee seconden had omgedraaid, was mama weg. Hij smeet zich op de grond, schreeuwde, smeet met alles wat in zijn buurt lag. Allemaal erg leuk om 7u30. Swat, na twintig minuten was hij gekalmeerd nadat ik hem in mijn armen had genomen en hem had verzekerd dat mama zeker terug zou komen.

Kinderen hebben nood aan veiligheid. Dat krijgen ze van papa en mama. Veiligheid creëer je door consequent op te treden, routine en duidelijkheid. Door afscheid te nemen, weet het kind dat je er niet zomaar vandoor bent. Bij het afscheid zeg je ook wanneer je terug bent (wat impliceert dat je effectief terug komt). Oh, en als je steeds op dezelfde manier afscheid neemt, zorg je voor een routine waarin het kind zich veilig voelt: elke dag hetzelfde = elke dag komt mama terug.
Papa zei tegen mij dat mama "geen weg kan" met Jongen, dat hij steeds woedebuien heeft bij haar, maar nooit bij hem. Dat kan ik geloven. Jongen krijgt alles wat hij wil van papa. Papa zegt zelfs letterlijk: "ik ga maar toegeven of hij gaat weer beginnen." Oh en als Jongen toch een woedebui krijgt, lacht hij er eerst mee, gaat hij dan in discussie en uiteindelijk vliegt hij uit.
Je lacht niet met een "onhandelbaar" kind. Je legt duidelijk uit dat dit niet kan en negeert het daarna. Tenzij het zichzelf of anderen in gevaar brengt/pijn doet. Want als je er mee lacht dan a: ziet het kind het als een spelletje en b: krijgt het door negatief gedrag te stellen aandacht. Conclusie: "als ik mij op de grond gooi, roep en tier dan speelt papa met mij/luistert hij naar mij".

De volgende dag heb ik gezegd aan mama dat Jongen het niet leuk vond dat ze zomaar weg was en dat hij minder zal tieren en slaan als hij op een degelijke manier kan afscheid nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Dacht ik. Terwijl mama Jongen een laatste knuffel geeft en ik hem van mama's nek trek begint hij een beetje te wenen. Maar ik zeg tegen hem dat we gaan zwaaien naar mama en dat ze terug komt als we boterhammen gegeten hebben. Helaas, terwijl ik deze uitleg aan het doen was (en hij gekalmeerd was) is mama in haar auto gestapt en weggereden. Gevolg: smijten met fotokaders en roepen. Grrr... als we iets afspreken heb ik wel graag dat we ons daar aan houden want nu was ik wel degene die niet te vertrouwen was.
Maar dat was wel de enige uitbarsting van die dag. Door te negeren en elk gesteld positief gedrag te belonen met verbale/lichamelijke (schouderklopje) bekrachtiging.

Maar ok, deze post wordt teveel: de opvoedster aan het werk. En ik klink geloof ik alsof ik alle wijsheid in pacht heb. Geloof mij er zijn momenten waarop ik serieus heb afgezien. Aangezien er in het huis geen plaats was om het kind af te zonderen ben ik vaker dan nodig eens naar het toilet geweest en betrapte ik mezelf er soms op dat ik verwikkeld zat in een welles/nietes spelletje met een tweejarige... Maar toen Jongen op de laatse dag geen enkele woede-uitbarsting had gehad en hij zelfs al gestopt was met wenen omdat mama wegging terwijl ze in haar auto zat ipv 20 minuten later, was ik toch wel trots en had ik het gevoel dat mijn opleiding niet voor niets is geweest.

2006-03-01T09:42:00.000Z

Gisteren de Duvelman nog eens op visite gehad. Laat het duidelijk wezen: the man is back!
Vier uur later mochten we alweer opstaan om op C&E te passen. Gewapend met dekentjes en een red bull... waren we toch niet helemaal klaar voor de job. Kinderen hebben niet echt een ochtendhumeur waarbij je gezegend bent met een uur stilzwijgen in de zetel. Nop, niets van dat, maar wel: "Ik wil spé-len. Ik wil niet eten. Ik wil dat ook". Yep, ze wou mijn cornflakes. Ik deel de laatse vlokjes en: "ik lust dat nie-hiet". Grmbl. Fine dan eet ik het wel op. Ook willen ze spelen. Met jou. Van huisje en pop en school en bakker en met de kleurpotloden en met de stiften en met de blokken en met de andere blokken en puzzelen en... En dat allemaal in een tijdsspanne van twintig minuten. Tss toen ik zou oud was, vulde ik de helft van mijn tijd met vervelen. Dát is pas écht jong zijn. :-)

Swat deze ochtend was nog maar een voorproefje van het weekend. De ouders gaan weg en wij mogen op het huis, de kat en kinderen letten. Gelukkig hebben we al een playdate kunnen versieren bij het neefje en nichtje van Spikey (ventie van...)

En 't is omdat we het graag doen dat we er blijven over zagen! :-)

Ik ga de'r ne lap oep geven!

2006-02-20T13:38:00.000Z

Ondanks de beenzwengel (goed voor de Oost-Europese stem) en een heel erg leuke gayboy zal Kate helemaal geen potten breken op het festival. Ze heeft zichzelf namelijk vervloekt door "er een lap oep te geven". Beste Kate heb je dan helemaal niks geleerd van Xandee??
Swat ik vind het een keileuk nummer wat ook niet bijdraagt aan haar kansen daar "iets" te gaan doen, laat staan winnen, want ik was er van overtuigd dat we met Xandee een top tien vasthadden. En wie weet als ze niet tussen Ruslana en Deen had gestaan... Maar dat is allemaal verleden tijd. Dit jaar erm... gaan we de'r ne lap oep geven!!! :-)

Werk: Plop versus Barbie

2006-02-15T18:22:00.000Z

Na vijf maal "Plop en de Toverstaf" (waaronder drie keer na elkaar) kan ik eerlijk zeggen dat Kabouter Mak mij gigantisch "kan krijgen". En gelukkig voor mij heeft niemand anders dit door aangezien er nergens een foto van de extreem leuke kabouter te vinden is. Ok, behalve Kabouter Lui die in de film "verlie-h-iefd" is, maar geef toe erg leuk kan daten met hem niet zijn. "Want hij wordt daar zó moe van".
Mocht ik een kabouter mogen executeren dan had ik vlug mijn keuze gemaakt. Alhoewel... Klus is een macho-strever, Kwebbel is een zaag en Plop een betweter. Ok, ik zit kabouters te bespreken. Ah, risico's van het vak. :-)
Swat, kabouter Mak is hot en ik zag ze eerst so I get to woo her first. Laat dat duidelijk zijn!

Verder wil ik melden dat ik van plan ben om alle speelgoedwinkels te overvallen. Neen ik wil geen geld, ik wil barbies. Allemaal. En dan ga ik ze thuis omsmelten tot een gigantisch dikke zwarte überdyke. Eens zien wie daar dan vijf uur(!) wil mee spelen. En haar zal er niet te kammen zijn, want échte dykes hebben er geen. En al helemaal geen kleren te verwisselen, want ze draagt alleen maar een combatbroek en een marcelleke én er zijn geen andere! Barbies are evil, laat dat duidelijk wezen. Koop nooit, nooit, NOOIT een barbie voor uw kind. Ze veranderen meteen in brainless haarkammende bimbo's. *huivert*

Verder teken ik een redelijke Plop en zijn ze weg van mijn aquariumtekentalenten. Ook heb ik menig auto in de prak gereden: IRL of op de playstation. Oh en door honderden voorleesboeken te lezen zit ik nu met een idee of drie in mijn hoofd. Nu nog eruit krijgen...

In ieder geval, ik ben bijna nooit meer thuis, het huis is nog nooit zo proper geweest en ik ken zowat de hele omgeving rond Izegem/Tielt op m'n duimpje. Maar het brengt brood op de plank. (en ik doe het heel graag *draait nog een barbie het hoofd om*)

Hallucinant

2006-02-06T19:03:00.000Z

Ik heb met vijf dagen interim-werk meer verdient dan mijn maandelijkse uitkering.
Mocht ik 15 dagen in de maand werken dan verdien ik zo ongeveer evenveel als toen ik full time werkte ergens anders.

Eurosong

2006-02-06T18:58:00.000Z

Eerste halve finale.

Wat valt er te zeggen? Er was een "hulpteam" dat op niks trok. De meeste slaagden erin om hun afschuwelijk lied nog meer te versucken en de juiste mensen gaan door naar de finale. Behalve Els natuurlijk. Zoals de Duvelman" zegt: "Als ik je morgen ergens tegenkom, dan geef ik je een toek ip ui mulle!".
We do love Kay en Kate.
En was het niet subliem dat Katerine voorlaatste werd?? :-D

Volgende week meer gezever over de verschrikkelijkste Belgische selectie ooit.

Het Eurosongcircus

2006-01-30T17:34:00.000Z

Laten we even vergeten dat het een vaststaand feit was dat Belle ~~naar Athene gaat~~ deze voorronde ging winnen en de andere kandidaten wat woorden gunnen.

Kaden, de zelfverklaarde George Clooney, werkte al op mijn zenuwen de eerste seconde van het voorfilmpje en dat kan nooit een goed ding zijn. De jongen ging er prat op dat hij de nieuwe adonis is en hij misbruikt de doctor/doktertitel. Sad prick.
Het liedje begon met een gestolen deuntje. En meteen heb ik alle goede punten opgesomd. Next!

Op naar Woest met Tom Van Landuyt als lead singer. Uw kind Bloem noemen en eruit zien alsof je al een hele tijd met Bin Laden samenwoont maakt je niet hip jongen. Ga wat jammen op Pennezakrock.

Ali versus Laura wilden de schaamtelijke performance van Jemini overdoen met een ballad die drie toonladders te hoog was voor Laura's stem. Ik heb het sowieso al niet voor koppels die één of ander liefdesgedichtje van een driejarige naar elkaar kwelen dus: afvoeren!
Oh en heeft iedereen de sad fuck van een vriendje gezien die enthousiast aan het klappen was toen de jury het "versus duo" één punt gaf? Hi-la-risch!

La sakhra -de steen- Petra. Zoals Marcel Vantilt opmerkte: twee liedjes voor de prijs van één. Waarvan één deel wel heel erg "I'm so excited" is. Maar een act waar kleren uitgaan én waarin zetels alla Pall Oscar inzitten dat kan niet mis gaan.

Op naar Triskél die zich in het voorfilmpje gingen opladen in de Ardennen. Waar ze beter gebleven waren. Hun lied maakte me warm noch koud.

Belle Perez bracht met "El Mundo Bailando" een light versie van haar zomerhits en had al gewonnen sinds de dag dat ze zich ingeschreven had.

En als laatste kregen we Eve Kempbell die zich als een echte rockbitch omschreef. Ah kind if only you knew... In een leren piratenbroek en netkousen aan beide handen zong ze het lied ~~uit Duitsland/Rusland van vorig jaar~~ "not right". En deze vierde voorronde was zo goed dat ik het eigenlijk niet mis vond. Help!

Verder krijgen Sonny O'brien en Els Deschepper een wild card en weten we nu al dat België gedoemd is.

That's all folks!

gedichtendag

2006-01-26T18:34:00.000Z

Ik ben moe, ik heb vandaag
je borst tien keer
niet aangeraakt, lieve woorden
niet gezegd, gedacht aan je nagels
in mijn rug die een eeuwigheid achter
mij ligt en waaruit ik vanmorgen
ben opgestaan als uit bed.

Ik geloof niet dat ik het kan:
niet van je houden. Drinken
en je niet kunnen vergeten,
dat kan ik. En iedere dag een beetje
sterven, zodat het tenslotte slechts
een koud kunstje wordt.

Herman de Coninck

ESC en aanverwanten

2006-01-24T16:48:00.000Z

Over de derde voorronde kan ik nog korter zijn dan de vorige keer. WTF is wrong with you people?? Peter Evraaaar doorsturen en schattige lieve laura D niet??? Peter zijn gekreun was ik al aan het vergeten terwijl hij het aan het kermen was. Terwijl Laura's liedje nu nog door mijn hoofd spookt. Niet dat ik overtuigd ben dat één van hen ook maar 1 punt zou scoren op ESC zelve, maar kom..
Swat ik ben "uzwo van mine melk" dat ik het bespreken van de andere kandidaten aan Het Liefje heb "overgelaten".

Nu waar ik het nog eens wou over hebben is ESC night zelve. Ik word hier gespamd met e-mails van overmoedige mensen die denken mij te kunnen overhalen van een redelijk kleinschalige ESC-avond te kunnen afstappen.
Beste,
Neen is neen. Laat mij daar dan over gerust.
Het Liefje en ik kijken samen met de Duvel op onze ouwe trouwe bank naar het spektakel. Iedereen is welkom. Maar vergeet niet dat Occie een beamer heeft.

Groetjes.

Nieuw! Nieuw! Nieuw! :-)

2006-01-20T17:20:00.000Z

De nieuwe UDN online!!!

preselectie twee - the horror continues

2006-01-16T15:58:00.000Z

Na een familiedinner dat vijf uur duurt kijken naar een Belgische preselectie voor Eursong. One must be mad. Maar ik had de live notities aan Het Liefje overgelaten dus ik was er klaar voor. De Duvelman, die blijven zitten was na Madagscar, iets minder. :-)
Maar laat ik kort zijn. Duvelman zou tekstschrijver moeten worden en België is -voorlopig?- gedoemd.

Casa creola : derderangs ibizagezeik.
Afi : wat een benen! Niet echt iets dat zou scoren op ESC
Tommy : My god. En hij kan niet tellen! het is zes zeven acht en niet zes acht negen. Lul. ~~Jeanet!! Zou de Wilfried van NV Butsel zeggen...~~
Barbara Dex : wat een stem. Wat een make over sinds haar laatste deelname aan ESC. Zou mogelijks potten kunnen breken door haar niet alledaagse genre.
Beatoxic : die met haar vlammen zou ik wel eens willen binnen doen. :-) Oh en ze zong vals en het beatboxen mocht wat meer in de kijker staan.
Els de fucking schepper : attention seeking clown
Roxanne : We willen échte lesbo's en meer interactie!! ;-) Leuk begin. Jammer dat ze niet kan zingen.

Voila. Na het beluisteren van de fragmenten voor volgende week: het wordt niet beter. Integendeel.

vege lasagne - ready to devour

2006-01-16T13:18:00.000Z

vege lasagne - ready to devour,
originally uploaded by Weetniet.

Zaterdag zijn we samen met de Duvelman zelfgemaakte lasagne bij Occie & Spikey gaan eten.
Lekkerrrrr!

Eur-o-vi-sion!

2006-01-09T12:44:00.000Z

Na een spetterend verrassingsfeestje op zaterdag voor het Liefje in ware Eurosongstijl was het gisteren tijd aan het echte werk. Iemand vinden om ons land te vertegenwoordigen in Athene. En laat ons eerlijk zijn: niemand van deze kandidaten zal daar potten gaan breken. De hele show was praktisch één grote plaspauze. Gelukkig zorgden Ella en Dorien voor wat animo, anders was ik zeker in slaap gevallen.
Maar laat ik bij het begin beginnen:

Na drie seconden besef ik dat ik wel degelijk zit te kijken naar de preselectie en dat die helaas niet spetterend en vernieuwend zal zijn, maar gewoon overroepen.

Brahim mag als eerste op het podium stappen nadat zijn 60+ "hip hop homies" hem de lucht in prezen in het voorfilmpje.
In ware Chris D. Morton stijl gaat het lied van Brahim over zinloos geweld. Help.
En ik moet -helaas- André Vermeulen gelijk geven: de intro is saai.
Brahim draagt een wit oversized trainingspakje met een P op. En ja hoor samen met zijn Franse vrienden vormt hij P.O.W.E.R. op het podium. De witte kleren met de Gothische letters doen mij aan "White power" denken en dat kan de bedoeling niet zijn.

Verder heeft de jury happy pills geslikt en zie ik David Davidse in het publiek. Whiii!!

Swat op naar de volgende kweler. Julio Eglisias 500 alias Jeason kwam terug naar België om zijn muziekcarrière verder uit te bouwen. Want België is hét centrum van de muziek meneer Jeason. Uhu!
Dame amor, dame vida is een liedje dat je al aan het vergeten bent terwijl Julio nog staat te kwelen. Next!

Het is duidelijk dat dit geen spetterende show wordt dus vraag ik aan de Eurosongkenner een aantal quotes.

Nummer drie die zich mag gaan schamen op het podium is Sonny O'Brien. Ze mag van Bart Peeters haar vorige hit zingen en even denk ik dat we eens iets goed gaan horen. Helaas, helaas, driewerf helaas. Sonny kiest met "I'll be there for you" voor een balade. Het lied heeft een saaie opbouw en boeit totaal niet. Ik hoor zelfs hier en daar een valse noot.
"Geef mij een emmer, ik moet overgeven", zei Marcel en even dacht ik dat hij uit zijn coma ontwaakte en opnieuw zijn snedige zelve zou zijn. Tot hij teruggreep naar:" mooi refrein, ik hou er van". Bah.
Quote v/d Pigi: Ballads worden tweede als het een heel goeie is. En als je tet'n hebt.

Nummer vier zijn een bende brandweervrijwilligers die zich FANTOOM noemen.
quote v/d Pigi: Die scheren zich nog niet eens!
Met hun Nederlandstalige lied "Hier sta ik" willen ze jury en het publiek charmeren. En wat doen ze in in het midden van hun nummer? Op olievatten trommelen. Sweeties been there done that! Vorig jaar had 90% van Europa zijn afvaltonnen meegebracht.
Marcel kreeg er zelfs fantoompijn van, want het was helemaal geen liedje. Aï.

Over naar een goeie ouwe bekende: Vanessa Chinitor.
quote v/d Pigi: z'is verdikt, z'eeft tet'n.
U ziet wij kenners letten op de juiste dingen! :-)
"Beyond you" gaat over uit de kalkoen breken volgens Vanessa terwijl ze een special act belooft.
De act bestaat uit twee hot-dogs die uit hun broodje willen kruipen en twee mensen die gevangen zitten in een bal met maar drie minuten lucht in.
Quote v/d Pigi: België ligt vanaf nu in Oost-Europa.
Verder ben ik het met Yasmine eens: de uitspraak en de correctheid van het Engels kon beter.
Like the wind van mijn scherm aub!!

Kandidaat 6 is de groep Zenna. Ze benadrukken het spirituele en het feit dat toeval niet bestaat. Als ze dan nog eens beginnen dat ze "someone's calling (from heaven)" brengen voor hun overleden vaders vrees ik het allerergste.
Maar als Magnolia begint te zingen pakt ze mij. Vooral meerstemmig vind ik het een goed nummer. Mocht de rest van Europa kiezen voor wat up-tempo dan zou dit zeker niet misstaan op het festival. Maar als rustig nummer tussen dertig andere rustige nummers verdrinkt het in de massa.
Qua jury commentaar ga ik dan weer met Johny Logan mee: goeie sfeer, maar ik zou er meer orkest opsteken en de muziek wat meer laten aanzwellen.
Ja zelfs mijn quoter is er stil van geworden.

Op naar de winnaar van deze aflevering voordat ze de eerste noot uit haar strot geduwd heeft: Katerine.
In haar laatste video was het haar idee om een madam een tong te draaien, ze heeft een kleed aan waar hemelslange benen uitsteken... Seks, seks, seks en dat verkoopt!
Maar goed Katerine begint aan haar moves en... de onzekerheid straalt er van af.
"Watch me move" zou net als Katerine's imago seks moeten uitstralen, maar door haar onzekerheid zie ik alleen een klein angstig meisje dat bang is van het licht van de spots. Je bent een ster: gedraag je ernaar. Een beetje arrogantie aub!!!

Swat na zeven slechte kandidaten hoor ik dat er drie door gaan naar de halve finale. Drie??? Ik moet er drie kiezen??? Oh help. En als ik terug kijk naar de notities die ik tijdens de show nam dan moet ik toegeven dat ik Brahim iets te hard heb aangepakt. Maar dat zal dan wel zijn omdat ik dan nog verwachtingen had.
Ik leg me neer bij het feit dat België alweer in de halve finale zal blijven steken. Ergens helemaal in de onderste regionen en geef mijn punten als volgt:

1. Vanessa Chinitor
2. Jeason
3. Sonny O'Brien
4. FANTOOM
5. Brahim
7. Zenna
9. Katerine

Tot volgende week en:

ELLA&DORIEN 4 ESC 'O6!!!

Vakantie!! het verhaal van een tweejarige

2005-12-19T14:31:00.000Z

Dag1
Ik stond vroeg op want mama en papa hadden gezegd dat we vandaag naar Centerparcs gingen samen met Piglet en Merlina. Druk sleurden mama en papa met vanalles terwijl ik met mijn playmobil Sprookjesprinses speelde. Ik vind het heel erg leuk om de torentjes van het kasteel te trekken en de prinses haar kleedjes af te doen en de rare meneer zijn hoedje af te doen en... en ... en het is héél mooi kasteel en het is VAN MIJ.

Piglet en Merlina zijn er eindelijk want ik wil we-heg! Eerst naar pizzahut gaan eten. Ik heb van iedereen iets afgenomen. Erm.. ik heb alles wat VAN MIJ is opge-eist, er op gesabbeld en uiteindelijk drie liter cola gedronken. Want nu zijn we op reis en dan mag ik dat van mama. Thuis drink ik melk en water.

Mama en papa vragen de hele reis in de auto of ik moe ben. Tuurlijk ben ik dat helemaal niet! Ik schop mijn schoenen af. Ik wil ze weer aan doen want ik moet straks stappen en ik kan niet stappen zonder schoenen. Ik roep heel erg hard dat ik mijn schoenen wil aan doen. Mama en papa zijn stout, ze doen niet wat ik zeg. Ze luisteren niet naar mij! Ze moeten dan wat ik zeg!

Papa doet nu mijn schoenen aan. Ik vind papa heel erg leuk. Papa en ik gaan wandelen met Piglet en zus. Mama en Merlina gaan binnen in een huisje met heel veel mensen in.

We zijn in ons huis zegt mama. Ik mag in een stapelbed slapen.

We gaan naar de winkel om boodschappen. Ik mag mee zonder buggy. In de winkel grijp ik vlug alles wat ik nodig heb. Mama neemt alles af. MIJN sandwiches en drinkjes. Stoute mama!! Van papa mag ik smurfen-yoghurt hebben met snoepjes. Ik wil heel graag de snoepjes opeten.

Ik heb al veel cola gedronken, ik slaap in een stapelbed en ik heb smurfen-yoghurt. Dit wordt een heel erg leuke vakantie!

Pfff...

2005-12-06T17:43:00.000Z

Sommige rij-instructeurs zijn bang en dragen pulls met een kerstmotiefje.
Andere zijn racisten die twee lesbo's graag als "uitersten" zien. U-hu.

Ik haat het om jobs te weigeren omdat ik rijles heb. Ok al is het maar iets van twee dagen. Maar rijles is voor het "Groter Goed" denk ik dan maar...

Ik kan geen pannekoeken bakken.

vrijdag-zaterdag-zondag

2005-12-04T16:13:00.000Z

De rijles van vrijdag... Mijn instructeur had mij nog steeds niet geleerd hoe ik moest handelen bij een voorrang van rechts. Dus dacht ik: "wat niet leert wat niet deert" en gaf ik gas. Mijn instructeur schrok zich een beroerte en gaf toe dat hij bang was. LOL. Ja daarna heb ik een rondje voorrang van rechts te slikken gekregen, eindelijk! Verder kan ik zeggen dat in file rijden heel gemakkelijk is en dat "'t stad" niets voor mij is. Geef mij maar boerenwegelkes.

Zaterdag naar de floralux geweest in Dadizele omdat het Liefje perse om bloempotten en potaarde wou. Tussen franstaligen met geen smaak (rendierenversiering?? engeltjes??) iets gevonden dat niet afschuwelijk lelijk was. 's Middags gaan babysitten op de Miss "Nee!" en Miss baby. Oma zou de nightshift doen want wij wilden naar de laatste Trouble in de Unit. Opa was de Sint tegen gekomen en had wat playmobil mee. Helaas was de Sint vergeten te kijken naar de leeftijd die op het doosje stond. KLeine onderdeeltjes zoals mini-bloemetjes zijn niet echt iets voor iemand van 2,5 jaar..
Trouble zelf was een beetje een ontgoocheling. Terwijl ik mij op de vorige serieus goe geamuseerd had met toffe mensen en goeie muziek was ik nu eerlijk gezegd een beetje ontgoocheld. Mindere muziek, minder zuurstof, minder plaats. Gelukkig was het gezelschap ni te doene de max. Hoewel ik hoogstwaarschijnlijk iemand op de teentjes getrapt heb, want plots zat ik middenin een scheldtirade. Ik steek het voorlopig op het alcoholgehalte van de andere partij...

Vandaag, zondag, ging ik normaal met de Du.elman en het Liefje mijn parkeertechniek wat bijschaven. Daarna samen pannenkoekjes eten en 's avonds naar Occie en Spikey voor een filmpje. Maar de Du.elman heeft een gigantische kater. Het mietje. :-) Dus heb ik tot nu toe de afwas gedaan, gestofzuigd, de kattenbak gepoetst en planten verpot. I'll get you for this ~~Dronken~~Du.elman!!

Rijlessen - les3+4

2005-12-01T19:08:00.000Z

Les3:
keren in een smalle straat. Of waar ik over de "stoep" rij en een "beetje" vast zit.
Een tiental autootjes cruisen rond op het oefenterrein. En een mobilette. Die mijn rij-instructeur bijna ramt.

Achteruit rijden in een smalle straat lukt feilloos. Op de weg alleen dat verdomd terugschakelen. Steeds te laat. :-/

3 tot 3,5

Les4:
Parkeren. Lukt heel goed.
Maar als je daarna wil keren in een smalle straat gaat het wat minder. "Trucs" slaat men al vlug door elkaar.

3 tot 3,5

Vandaar dat het Lief, de Duvelman en ik het oefenterrein op zondag onveilig gaan maken...

Rijlessen - les2

2005-11-29T16:12:00.000Z

Achteruit in een nauwe straat: check!
stilgevallen: check!
remtechniek: we're getting there
terugschakelen: que?
starten op een helling: fluitje van een cent

3 tot 3,5 op 5

Rijlessen - les1

2005-11-28T15:24:00.000Z

Remmen is nog steeds niet mijn sterkste kant. De kamikaze-techniek is al wat afgezwakt, maar nog steeds niet op punt gesteld.
Gas geven, gas geven, gas geven! Terwijl ik met het Liefje nog geen 20km/uur haalde, reed ik er vandaag 80+. Which was n... scary!
Schakelen lukt al vlot. Terugschakelen minder...
Starten gebeurt heel vlot, niks van problemen. Tenzij ik voor de lichten sta en er zich een rij auto's achter mij bevindt. Stress! En bokkesprongen. Maar nog niet stilgevallen! *trots*
In mijn hoofd ben ik nog steeds een fietser. Dus pas op jij daar op het fietspad! :-)

Maar al bij al moet het nog meegevallen zijn want mijn rij-instructeur zei dat hij onder de indruk was. *trots!*

I'm driving in my car...

2005-11-27T14:04:00.000Z

Vrijdag na onze wekelijkse toer in de Delhaize vroeg het Liefje of ik niet eens in auto wou rijden. Aangezien ik maandag (help morgen al!) begin met mijn rijlessen leek me dat wel een goed idee. Het Lief reed de auto naar de Iso-parking, stapte uit en toen was het mijn beurt. Stoel aangepast, spiegels aangepast, en gas geven! Erm.. neen niet echt. Het Lief had me wijsgemaakt dat de middenste pedaal de gas was. Tsk! Natuurlijk bleef ik ter plaatse ronken: dat is het rempedaal! Maar na nog wat meer gepruts met koppeling en vitessen en wat de fuck je nog allemaal nodig hebt om een vroemtuig lekker te doen vroemen reed ik al mijn eerste rondje op de parking. Raar dat 10km/uur heel héél erg vlug lijkt als je zelf achter het stuur zit.
Een bocht nemen en starten ging heel vlot. Dit alles zonder bokkesprongen! Alleen het remmen wil nog niet zo goed lukken. Voorlopig maak ik gebruik van de kamikaze-techniek: rempedaal helemaal tegen de grond stampen. Stilstaan gebeurt dan onmiddelijk. :-)
Na een rondje of vijf en evenveel abrupte stops had ik er genoeg van. Te veel mensen, auto's en wandelende viervoeters op de parking. En aangezien een hond omverrijden niet op mijn verlanglijstje staat leek me dat het beste.
Tijdens het naar huis rijden overliep het Liefje nog even mijn prestaties en ze was er vrij positief over. Ze was vooral heel erg trots op mijn vlotte draaien. Zo vlug (15km/uur) dat ik durfde te rijden in de bochten! Vlug vertelde ik haar dat ik niet wist hoe ik dat deed want ik gaf niet eens gas toen. Jaja het Liefje was vergeten te vertellen dat als ik eenmaal "in gang was" ik het koppelingspedaal mocht lossen. :-)
Ziezo mijn eerste rij-instructeur was geen bangerd die constant het rempedaal induwde uit angst dat ik ergens ging opknallen (dat deed ik al), maar iemand die rijden al zo vanzelfsprekend vindt dat ze niet eens meer exact weet hoe ze het doet. :-)

Aandachts-trutten

2005-11-27T13:45:00.000Z

Donderdag zijn het Liefje en ik samen met een Rufus-fan en twee Rufus-weetniets naar het sublieme optreden van Rufus Wainwright geweest. Over het optreden kan ik kort zijn. Zaaaaaaaaaaalig goed. Goeie muziek, goeie zanger, goeie show. En dat is een understatement.
Na een aantal nummers stond de Rufus-adoratie in de ogen van ons gezelschap te blinken. Daar konden het Liefje en ik natuurlijk niet zo goed tegen. Wij willen alle adoratie! Dus deed het Liefje een flauwval act. De heren sleurden even hun blik van het podium weg, maar lang duurde dat niet. Lief als ik ben ondersteunde ik het Liefje naar de dichstbijzijnde bar waar wij de aandacht trokken van een heel knappe security meneer die het Liefje wat cola bracht. Dus nu had mijn Lief alle aandacht. "Tsk!", dacht mijn knie en hij blokkeerde terstond. Daardoor heb ik een aantal liedjes meegemaakt vanop de zijlijn in plaats van recht tegenover het podium, maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de onverdeelde aandacht van Bietje, Jacques en Baloo na het optreden. Ik geloof dat ze er zeker tien seconden niet over gepraat hebben! *trots*
Jaja een blokkeerknie hebben is al bij al nog zó slecht niet... *huppelt nog wat rond op één been*

Werk? Werk! Help...

2005-11-22T16:44:00.000Z

Vandaag moest ik mij als flinke werkloze gaan aanmelden bij de VDAB om te kijken of ik het werk versus gratisgeld-spelletje wel correct speelde.
Ik heb de dame mijn CV getoond, mijn brief en mijn gigamap sollicitaties. Het gesprek heeft tien minuten geduurd. Dank u wel.

Ik heb gisteren een mail gestuurd naar t-interim en een half uur later kreeg ik al een telefoontje. Bevestiging gegevens en of ik eens mijn mooie gezichtje kon komen tonen. Vandaag al kreeg ik een jobaanbieding die ik helaas moest weigeren omdat ik al een interview gepland had voor een vaste betrekking. Eat that Randstad!
Ja ik zie het al: iedereen gaat mij plots een job aanbieden nu ik een vakantie gepland heb én mijn rijlessen.. Tsk!

Vrienden van de beste soort

2005-11-17T15:40:00.000Z

Beste vrienden zijn een flexibele soort.
Je had je beste vriendin in de kleuterklasjes. Degene met wie je jouw melkje deelde, degene die samen met jou de speelhoek onveilig maakte, die ene die met jouw autootje mocht spelen.
In het lager gelden er andere regels. Daar zijn beste vriendinnen heel erg wereldwijs: ze kunnen alle Power Rangers opnoemen en spelen enthousiast mee met jouw Captain Planet rollenspel. Ook van een rondje basket of voetbal zijn ze niet vies. Allemaal onontbeerlijke dingen.
In het middelbaar verandert er opnieuw heel veel in de beste vriendinnen-etiquette. Je schrijft elkaar elke dag een brief, je wordt "verliefd" op twee beste vrienden en je laat je schoolwerk klakkeloos kopiëren.
In de laatste jaren van het middelbaar onderwijs praat je over het volgen van dezelfde studierichting, samen een kot te delen om uiteindelijk samen dronken te worden en in één bed te eindigen.
Of zo zou het toch moeten gaan. :-)

Nee even serieus.
Vrienden zijn bizarre mensen. Je hebt mensen die meerdere malen liegen tegen jou, die jou als tweede keus beschouwen, die heel veel te vertellen hebben als jij het maar niet hoort en mensen die je in de steek laten als je wat comfort kan gebruiken. En toch noemen ze jou allemaal een vriend. En dit terwijl ik vrij zeker ben dat de definitie van een vriend iets heel anders inhoudt...

Je hebt vrienden die je jaren niet ziet, maar als je elkaar tegen komt lijkt het alsof je gisteren nog samen in 't sop hebt gezeten. En je hebt ook andere.

Een mens maakt nieuwe vrienden, haalt oude vriendschappen aan en toch voelen de meesten zich maar alleen.
Gelukkig heb ik een toffe beste vriendin zodat ik mij niet meer zo alleen voel als mijn vrienden weer eens "vriendelijk" zijn...

Mijn dikke vriend

2005-11-09T14:35:00.000Z

Ik sta voor een gesloten deur. Vertwijfeld kijk ik nog eens binnen, tevergeefs. Verslagen keer ik terug naar huis maar dit keer je niet zomaar de rug toe. Een idee was geopperd en nu zeven uur later wil ik toch wel wat waar voor mijn geld.
Ik spring op mijn fiets en rijd naar de vettere variant iets verderop. Ik kijk door het raam en zie iemand een fles rode wijn een hapje adem laten nemen. De fles en de vrouw hebben een goeie tijd samen. De fles zakt zienderogen net zoals de dame. Ah is symmetrie is niet schoon?
Ik stap gezwind binnen -voor dat leuke effect- en plaats mijn bestelling. Ik blijf verder rondkijken, want dat is nu iets wat een wachtende doet. Een kaal dik mannetje loopt heel erg druk te doen terwijl hij geen poot uitsteekt, een Picasso is losgelaten op een printer en een menukaart en een wasmachine is hoogstwaarschijnlijk een luxe. Vijftien vieze minuten later -ja minuten slorpen soms hun omgeving op- fiets ik beladen opnieuw naar huis.
Ik geef het liefje het hare en drappeer het mijne op mijn eigen bord. Een vettigheid later neem ik een besluit: ik neem afscheid van een vriend.
Mijn dikke vriend en ik zijn nu zo al een tweetal maanden samen. Voor het leven wordt nu maar héél even. Wat jammer want we hadden zoveel gemeen. Ik kook graag en hij eet met plezier alles op dat ik hem voorschotel én mijn voedselfoto-obsessie speelde hem recht in de ~~maag~~ kaart. Maar de affaire is gedaan. Het moet gedaan zijn, want het groeit uit proportie.
Dus lieve, lieve buik wees zo vriendelijk om weer je platte zelf te worden. Dank u.

En ja ik stop die zak chips meteen terug in kast. Tsk!

De romantiek van de schoorsteenveger en andere verhalen.

2005-10-20T11:51:00.000Z

De laatste tijd zijn de Piglet en ik modelhuurders. In ons huurcontract staat dat we elk jaar de beerput en de schoorsteen moeten laten reinigen. Deze week werden afspraken gemaakt en braaf draafden alle genodigden op. Ja zelfs een extra arbeider aangezien onze boiler het had opgegeven.
Nu moet je weten dat ik een levendige fantasie heb. Ik zit de hele dag alleen opgesloten in huis met drie katten. De spanning van al dat volk in mijn huis bezorgde mij allerlei visioenen. Bij de beerputmensen stelde ik mij kleine dikke mannekes voor die graag een pintje dronken om hun eigen shit te verdrinken. En die van anderen natuurlijk. Bij de loodgieter stelde ik mij een schoon madam voor in een leuke blauwe overall die ik van mij zou moeten afslaan met minstens één "Wallgasm". (geen link want Dykes&theCity heeft mij alweer opgegeven, tsk! update: D&tC is terug!!) En bij de schoorsteenveger stelde ik mij een schattig ventje voor waarmee ik een duet zou zingen terwijl we over de daken dansten met een paraplu en een schoorsteenragebol. Allemaal heel erg Mary Poppins.
Maar helaas, driewerf helaas: niets van dit alles. Eén beerputmanneke wilde een cola en raakte maar niet uitgepraat over de schattige katten. Gelukkig voldeed de andere wel een beetje aan mijn profiel. Met een pint in zijn hand was hij bezig de details van "mijn" beerputconstructie uit te leggen terwijl hij aan de zuigende slang trok. Dit alles natuurlijk zonder handschoenen, want daar doen échte werkmensen niet aan. Toen ook nog eens een vliegtuig overvloog en hij het type beschreef aan de hand van de motorgeluiden maakte hij me eerlijk gezegd een beetje bang. Ik denk dat hij het merkte, en er van genoot. Want daarna ging hij verder over hoe ze de roos vanop je schouder kunnen fotograferen (dit zei hij terwijl hij even naar zijn collega loensde) en dat ze aaaaa-LLes (ik steel even zijn klemtoon) van je te weten kunnen komen. Gelukkig gorgelde mijn lieve beerput in protest van zoveel gestoef, gesnuif en collegialiteit. Exit beerputmannekes.
Deze morgen, ja niet gisteren toen Duvelman en ik de loodgiet(st)er verwachten, verscheen een blauwe overall op mijn stoep. Helaas een mannelijke variant. Een lieve wel. Marcel Vantilt-type. Na wat geschroef, gevijs en geveins vroeg hij waar het schakelbord zich bevond. Na wat geschroef, gevijs volgde een:"gelukt!". Exit loodgieter.
U begrijpt dat al mijn hoop zich nu op de schoorsteenveger concentreerde. Braaf huppelde ik al wat rond, al wat duetjes in te oefenen die ik hoogstwaarschijnlijk al zingend zou voorstellen. Klokslag 12u15 (vijftien minuten te vroeg, help ik moet nog die ene aria instuderen!) galmde de bel door het gehele huis. Nog steeds even vrolijk hupste ik nu naar de voordeur. Tot ik die opende en mijn nieuw-ingeoefend duet stokte in mijn keel. Een man én een vrouw stonden al halflings in hun vrachtwagen, wachtend op mijn goedkeurend knikje (ja dit is het juiste huis!). Weifelend maakte ik een ietwat uitnodigend gebaar waarop dertien lange steeltjes, een op R2D2 gelijkende stofzuiger en een bloemetjestapijt zich in mijn richting begaven. Braaf toonde ik hen waar de openhaard en bijhorende schoorsteen zich bevinden, onderwijl mijn verloren gegane aria neuriënd. De heer blijkt tijdens én naast de job een schoorsteenpassie te hebben. Hij is namelijk zelf één. Hij paradeerde door het huis met zijn sigaret in één mondhoek. Hij strooide de assen trefzeker op het bloemetjestapijt dat uitgespreid lag waar even geleden nog ons nieuwe mooie witte tapijt lag. Geen romantisch gedans en gezang op de daken, maar een down to earth Schoorsteen en zijn langnagelige dame die even met een lange stok kwamen poken in mijn donkere ~~schacht~~ schoorsteen terwijl R2D2 het gruis kon opvangen.
Weg dromen, visioenen en fantasieën. U ziet dat ik geen enkele andere keus heb dan al poetsend en dansend met de Kiwi door het leven te gaan.

*cha-cha-chaat vrolijk verder op weg naar de stofzuiger*

Wraak met chocolade

2005-10-18T15:02:00.000Z

chocolate cake with whipped cream and chocolate sprinklers,
originally uploaded by Weetniet.

De poezen werken serieus op mijn systeem. Met hun dieet zijn ze volledig geschift geworden. Ik ben al begonnen met hun voedselrantsoen in meer porties op te splitsen zodat ze de indruk hebben dat ze meer eten krijgen, maar het helpt maar matig.Ze vernielen ons planten en ze vernielen mijn zetel en ook onze andere zetels. Grmbl. Dus dacht ik: ik maak lekker chocoladecake voor mij alleen. In your face dieetende poezen!